Zamek w Azay-le-Rideau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek w Azay-le-Rideau
Obiekt zabytkowy nr rej. PA00097546
Zamek w Azay-le-Rideau
Państwo  Francja
Miejscowość Azay-le-Rideau
Ważniejsze przebudowy 1518-27
Kolejni właściciele Gilles Berthelot, ród Raffin, Charles de Biencourt
Obecny właściciel Francja
Położenie na mapie Indre i Loara
Mapa lokalizacyjna Indre i Loara
Zamek w Azay-le-Rideau
Zamek w Azay-le-Rideau
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Zamek w Azay-le-Rideau
Zamek w Azay-le-Rideau
Ziemia 47°15′33″N 0°27′58″E/47,259167 0,466111

Zamek w Azay-le-Rideau (fr. Château d'Azay-le-Rideau) – zamek w Azay we Francji nad rzeką Indre, zaliczany do zamków nad Loarą.

Historia[edytuj]

Przebudowę starego obronnego zamku prowadził w latach 1518-1527 jego nowy właściciel skarbnik Francji, burmistrz Tours Gilles Berthelot wraz z żoną Philippe Lesbahy. Ze starego zamku pozostawione jedynie wieżę oraz główny budynek we wschodniej części. 2 lutego 1518 roku na budowie pojawił się król Franciszek I. Postępy prac były szybkie, aż do dramatycznych wydarzeń związanych z problemami finansowymi króla Francji w wyniku których niedokończona budowa zamku została skonfiskowana w 1528 roku. Gilles Bertholt zmuszony był uciec[1] do Lotaryngii z powodu procesu wytoczonego mu przez króla Franciszka I za domniemane malwersacje. Nowym właścicielem został przyjaciel króla Antoinne Raffin. Jego potomkowie mieszkali w zamku do końca XIX w., kiedy to został on kupiony przez arystokratę Charlesa de Biencourt. W 1905 r. zamek stał się własnością państwa, które udostępniło go zwiedzającym.

Opis zamku[edytuj]

Kunsztowne zdobienia lukarny

Zbudowany został na wyspie otoczonej przez rzekę Indre, jego rozbudowa przebiegała w stylu wczesnego włoskiego renesansu, bardzo charakterystycznego dla doliny Loary, z pilastrami i gzymsami horyzontalnymi, z kunsztownymi ozdobami lukarn.

Zamek składa się z dwóch budynków połączonych w kształcie litery L, ozdobionych bocznymi wieżyczkami. Budynek główny zdominowany jest okazałymi, prostymi schodami. Charakterystycznymi elementami fasadysalamandra i gronostaj symbole Franciszka I i królowej Claude, a także litery G, P i B inicjały małżonków Berthelot. Z bocznego skrzydła, gdzie kiedyś był most zwodzony, jest przejście do ogrodu. Park w stylu angielskim założyła rodzina Biencourt. Koncentryczne alejki prowadzące do zamku pozwalały oglądać go ze wszystkich stron.

Jedna z sal zamku

Wnętrze zamku słynie z bogatej kolekcji arrasów flamandzkich, które zdobią ściany szesnastowiecznym zwyczajem oraz dużych obrazów i portretów nawiązujących do czasów Walezjuszów i Burbonów. Najstarszy arras pochodzi z 1500 roku, został wykonany przez tkaczy brukselskich w stylu gotyckim, eksponowany jest w sali balowej. Większość tkanin pochodzi z XVII wieku również z Flandrii, dominują kolory niebieski i czarny. Portrety przedstawiają m.in. Franciszka I, Henryka III i jego żony Louise de Lorraine, Ludwika XIII.

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Przewodniki Pascala - Zamki nad Loarą. Wyd. 1. Bielsko-Biała: Wydawnictwo PASCAL, 2001, s. 238. ISBN 83-7304-001-3.

Bibliografia[edytuj]