Zanke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zanke
Zanke odmienny

Zanke (Zanck, Zancke, Zancken, Zanken)kaszubski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj]

Herb znany był przynajmniej w dwóch wariantach. Opisy z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

Zanke (Zanck, Zancke, Zancken, Zanken): Na tarczy dzielonej w słup, w polu prawym, srebrnym, trzy strzały złote, lewoskośnie jedna pod drugą, nad nimi gwiazda złota, pod nimi półksiężyc prawoskośnie z twarzą błękitny; w polu lewym, błękitnym, półksiężyc na opak, z twarzą, srebrny, pod którym dwie gwiazdy złote w słup. Klejnot: nad hełmem bez korony półksiężyc błękitny z twarzą, z gwiazdą złotą na każdym rogu, nad którym strzała złota z upierzeniem błękitnym. Labry: błękitne, podbite srebrem i złotem.

Zanke odmienny (Zanck, Zanken): Na tarczy dzielonej w słup, w polu prawym, srebrnym, trzy strzały złote, lewoskośnie jedna pod drugą, nad nimi gwiazda złota; w polu lewym, błękitnym, półksiężyc na opak, z twarzą, srebrny, pod którym dwie gwiazdy złote w słup. Klejnot: nad hełmem bez korony półksiężyc błękitny z twarzą, z gwiazdą złotą na każdym rogu, nad którym strzała na opak złota z upierzeniem błękitnym. Labry: błękitne, podbite srebrem i złotem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Herb po raz pierwszy pojawił się na mapie Pomorza Lubinusa z 1618 (wariant podstawowy). Ponadto wariant podstawowy wymienia też Ledebur (Adelslexikon der preussichen Monarchie von...). Oba warianty wymienia natomiast Nowy Siebmacher.

Rodzina Zanke[edytuj]

Drobnoszlachecka rodzina z ziemi lęborsko-bytowskiej. Wymieniani w dokumentach lennych wsi Dąbrówka Wielka z lat 1605, 1608, 1618, 1621 (Zanken). Być może rodzina miała wspólne pochodzenie z Fiszami, z racji podobieństwa herbów. W wzmiance z 1658 rodzina została nazwana Jarcken. Ostatni zapis dotyczący Zanków pochodzi z 1671, uważa się, że wygaśli w XVII wieku.

Herbowni[edytuj]

Zanke (Zanck, Zancke, Zancken, Zanken, Zanten, Janke, błędnie Jarcke, Jaske).

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104–108. ISBN 978-83-247-0100-1.

Bibliografia[edytuj]

  • Przemysław Pragert: Herbarz szlachty kaszubskiej T.2. Gdańsk: Wydawn. BiT, 2007, s. 202,203,309. ISBN 9788392442592.