Zbigniew Kubikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbigniew Kubikowski
Jacek Joachim
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1929
Horodenka
Data i miejsce śmierci 13 sierpnia 1984
Warszawa
Narodowość polska
Język polski

Grób literata Zbigniewa Kubikowskiego na Starych Powązkach w Warszawie

Zbigniew Kubikowski, używał pseud. Jacek Joachim (ur. 1 listopada 1929 w Horodence, zm. 13 sierpnia 1984 w Warszawie) – polski prozaik i krytyk literacki, dr polonistyki (Uniwersytet Wrocławski, 1963). Ojciec Tomasza Kubikowskiego.

Jako krytyk literacki debiutował w 1950. Pracował m.in. w wydawnictwie "Ossolineum" i miesięczniku "Odra", którego redaktorem naczelnym był w latach 1971–1976.

Od 1978 mieszkał w stolicy: był wykładowcą na wydziale wiedzy o teatrze warszawskiej PWST, kierownikiem literackim Teatru Popularnego w Warszawie.

Wieloletni prezes oddziału wrocławskiego Związku Literatów Polskich, w latach 1980–1983 sekretarz generalny Zarządu Głównego ZLP; członek PEN Clubu.

Twórczość[edytuj]

Naukowa[edytuj]

  • 1961 – Wrocław literacki
  • 1965 – Bezpieczne małe mity

Literacka[edytuj]

  • 1962 – Katastrofa
  • 1967 – Chwila po przebudzeniu
  • 1971 – Ostatnia lekcja
  • 1979 – Pięć dialogów wielkopostnych

Powieści kryminalne[edytuj]

  • 1968 – Wizyta u mordercy (podpisana pseudonimem Jacek Joachim)
  • 1969 – Polowanie na szczupaka (podpisana pseudonimem Jacek Joachim)
  • 1972 – Sztylet wenecki (podpisana pseudonimem Jacek Joachim)
  • 1979 – Krótka podróż (podpisana pseudonimem Jacek Joachim)

Adaptacje i oryginalne scenariusze filmowe[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Filmowe adaptacje utworów Zbigniewa Kubikowskiego.

Linki zewnętrzne[edytuj]