Horodenka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Horodenka
Городенка
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód iwanofrankowski
Populacja (2011)
• liczba ludności

12428
Nr kierunkowy +380
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu iwanofrankiwskiego
Horodenka
Horodenka
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Horodenka
Horodenka
Ziemia 48°40′N 25°30′E/48,666667 25,500000
Portal Portal Ukraina

Horodenka (ukr. Городенка) – miasto i stolica rejonu w obwodzie iwanofrankowskim Ukrainy, 12,4 tys. mieszkańców (2011).

Demografia[edytuj]

  • 1800: ponad 5 tys. mieszkańców[1];
  • 1870: 8824 mieszkańców, w tym 4726 grekokatolików, 3157 żydów, 857 rzymskich katolików, 78 Ormian;
  • 1880: 10227 mieszkańców;
  • 1900: 11613 mieszkańców, w tym 4255 Żydów[2];
  • 1921: 10054 mieszkańców, w tym 5390 Ukraińców, 3081 Żydów, 1571 Polaków[3];
  • 1931: 12303 mieszkańców[3];
  • 1939: 14 tys. mieszkańców[3], w tym 3750 Żydów[4];
  • 2011: 12428 mieszkańców[5].

Historia[edytuj]

Pierwsza pisemna wzmianka o Horodence jako wsi zamieszkanej przez rolników i rzemieślników pochodzi z 1195 roku. W XV wieku zbudowano tu zamek, spalony podczas powstania Chmielnickiego przez miejscowych chłopów pod wodzą Semena Wysoczana. W XVI wieku w Horodence osiedlili się pierwsi Żydzi, w XVII wieku - pierwsi Ormianie. Po otrzymaniu przez Horodenkę w 1668 roku prawa magdeburskiego i uzyskaniu przywilejów w handlu i rzemiośle od Potockich w 1743 roku, Żydzi wygrali w mieście rywalizację z Ormianami[1].

W zaborze austriackim miasto powiatowe, podobnie w II Rzeczypospolitej - stolica powiatu w województwie stanisławowskim.

Podczas okupacji niemieckiej doszło do całkowitej zagłady Żydów w Horodence. W dniu 5 lipca 1941 (zajęcie miasta przez wojska węgierskie) ludność ukraińska urządziła pogrom polegający na grabieży mienia żydowskiego. Pierwszą masową egzekucję Żydów Horodenki przeprowadziło 4 grudnia 1941 gestapo z Kołomyi rozstrzeliwując 2,6 tys. ludzi, w tym 1 tys. dzieci, w lesie między wsiami Siemakowce i Michalcze. Między grudniem 1941 a wrześniem 1942 istniało w Horodence getto, do którego dosiedlono Żydów z sąsiednich miejscowości oraz Żydów węgierskich. Getto zlikwidowano drogą kolejnych egzekucji i deportacji. Ł.M. Sołowka ocenia, że w Horodence i okolicy zabito 3250 Żydów, pozostali w liczbie około 2 tys. zginęli w obozie śmierci w Bełżcu i w Kołomyi[2][4].

25 marca 1944 miasto ponownie zajęła Armia Czerwona[4]. W kwietniu i czerwcu 1944 Horodenka przeszła ciężkie bombardowania Luftwaffe, straty w ludziach wyniosły setki osób. W 1945 roku polska ludność miasta została ekspatriowana do Polski[3].

Zabytki[edytuj]

Ludzie związani z Horodenką[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Horodenką.

Ludzie urodzeni w Horodence[edytuj]

Pobliskie miejscowości[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. a b Historia miejscowości (pol.). Wirtualny sztetl. [dostęp 2015-12-31].
  2. a b Historia (pol.). Wirtualny sztetl. [dostęp 2015-12-31].
  3. a b c d Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Eugeniusz Różański, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie stanisławowskim 1939-1946, Wydanie I, ISBN 978-83-85865-13-1, s. 111-112
  4. a b c Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Red. I.A. Altman, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s. 229-230
  5. Державний комітет статистики України. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2011 року, Київ-2011 (doc)