Horodenka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Horodenka
Городенка
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód iwanofrankowski
Populacja (2011)
• liczba ludności

12428
Nr kierunkowy +380
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu iwanofrankiwskiego
Horodenka
Horodenka
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Horodenka
Horodenka
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Horodenka
Horodenka
Ziemia 48°40′N 25°30′E/48,666667 25,500000
Portal Portal Ukraina

Horodenka (ukr. Городенка) – miasto i stolica rejonu w obwodzie iwanofrankowskim Ukrainy, 12,4 tys. mieszkańców (2011).

Demografia[edytuj]

  • 1800: ponad 5 tys. mieszkańców[1];
  • 1870: 8824 mieszkańców, w tym 4726 grekokatolików, 3157 żydów, 857 rzymskich katolików, 78 Ormian;
  • 1880: 10227 mieszkańców;
  • 1900: 11613 mieszkańców, w tym 4255 Żydów[2];
  • 1921: 10054 mieszkańców, w tym 5390 Ukraińców, 3081 Żydów, 1571 Polaków[3];
  • 1931: 12303 mieszkańców[3];
  • 1939: 14 tys. mieszkańców[3], w tym 3750 Żydów[4];
  • 2011: 12428 mieszkańców[5].

Historia[edytuj]

Pierwsza pisemna wzmianka o Horodence jako wsi zamieszkanej przez rolników i rzemieślników pochodzi z 1195 roku. W XV wieku zbudowano tu zamek, spalony podczas powstania Chmielnickiego przez miejscowych chłopów pod wodzą Semena Wysoczana. W XVI wieku w Horodence osiedlili się pierwsi Żydzi, w XVII wieku - pierwsi Ormianie. Po otrzymaniu przez Horodenkę w 1668 roku prawa magdeburskiego i uzyskaniu przywilejów w handlu i rzemiośle od Potockich w 1743 roku, Żydzi wygrali w mieście rywalizację z Ormianami[1].

W zaborze austriackim miasto powiatowe, podobnie w II Rzeczypospolitej - stolica powiatu w województwie stanisławowskim.

Podczas okupacji niemieckiej doszło do całkowitej zagłady Żydów w Horodence. W dniu 5 lipca 1941 (zajęcie miasta przez wojska węgierskie) ludność ukraińska urządziła pogrom polegający na grabieży mienia żydowskiego. Pierwszą masową egzekucję Żydów Horodenki przeprowadziło 4 grudnia 1941 gestapo z Kołomyi rozstrzeliwując 2,6 tys. ludzi, w tym 1 tys. dzieci, w lesie między wsiami Siemakowce i Michalcze. Między grudniem 1941 a wrześniem 1942 istniało w Horodence getto, do którego dosiedlono Żydów z sąsiednich miejscowości oraz Żydów węgierskich. Getto zlikwidowano drogą kolejnych egzekucji i deportacji. Ł.M. Sołowka ocenia, że w Horodence i okolicy zabito 3250 Żydów, pozostali w liczbie około 2 tys. zginęli w obozie śmierci w Bełżcu i w Kołomyi[2][4].

25 marca 1944 miasto ponownie zajęła Armia Czerwona[4]. W kwietniu i czerwcu 1944 Horodenka przeszła ciężkie bombardowania Luftwaffe, straty w ludziach wyniosły setki osób. W 1945 roku polska ludność miasta została ekspatriowana do Polski[3].

Zabytki[edytuj]

Ludzie związani z Horodenką[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Horodenką.

Ludzie urodzeni w Horodence[edytuj]

Pobliskie miejscowości[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. a b Historia miejscowości (pol.). Wirtualny sztetl. [dostęp 2015-12-31].
  2. a b Historia (pol.). Wirtualny sztetl. [dostęp 2015-12-31].
  3. a b c d Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Eugeniusz Różański, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie stanisławowskim 1939-1946, Wydanie I, ISBN 978-83-85865-13-1, s. 111-112
  4. a b c Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Red. I.A. Altman, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s. 229-230
  5. Державний комітет статистики України. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2011 року, Київ-2011 (doc)