Zenon Jaskuła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zenon Jaskuła
Zenon Jaskuła
Narodowość  Polska
Data urodzenia 4 czerwca 1962
Wzrost 1.83 m
Waga 77 kg
Drużyna zakończył karierę
Drużyny
1990
1991
1992 - 1993
1994
1995
1996
1997
Diana-Colnago
Del Tongo-MG Boys
GB-MG Maglificio
Jolly Componibili-Cage
Aki-Gipiemme
Brescialat
Mapei-GB
Największe sukcesy

2. miejsce w igrzyskach olimpijskich (1988)
3. miejsce w Tour de France (1993)
1. miejsce na 4. (druż.) i 16. etapie Tour de France (1993)

Dyscypliny kolarstwo szosowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Seul 1988 kolarstwo
(Druż. na czas)
Mistrzostwa świata
Srebro
Chambéry 1989 Druż. na czas

Zenon Jaskuła (ur. 4 czerwca 1962 w Śremie) – polski kolarz szosowy, początkowo amatorski (do 1989), następnie zawodowy (od 1990 do 1997), wicemistrz olimpijski i wicemistrz świata w wyścigu drużynowym; trzeci kolarz Tour de France (1993), wielokrotny mistrz Polski.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Zenon Jaskuła w 1987 roku
Zenon Jaskuła podczas Tour de France 1993

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

Kolarstwo zaczął uprawiać w 1977 w LZS Piast Śrem. W 1982 występował w zespole LZS Wielkopolska, w latach 1983-1984 w Gwardii Katowice, w latach 1984-1989 w Orlętach Gorzów. W peletonie amatorskim zdobył drużynowo srebrny medal na igrzyskach olimpijskich w Seulu (1988 - razem z Joachimem Halupczokiem, Markiem Leśniewskim i Andrzejem Sypytkowskim) i mistrzostwach świata w Chambéry (1989) w drużynowym wyścigu szosowym na 100 km (w tym samym składzie). Ponadto reprezentował Polskę w indywidualnym wyścigu szosowym na mistrzostwach świata, zajmując 60. miejsce na MŚ w Giavera del Montello (1985), 72. na MŚ w Villach (1987) i 45. na MŚ w Chambéry (1989) oraz w wyścigu drużynowym, zajmując piąte miejsce na MŚ 1985 i siódme na MŚ 1987. Był trzykrotnym mistrzem Polski w jeździe indywidualnej na czas (1986, 1987, 1988) oraz mistrzem Polski w jeździe parami (1985 - z Lechem Piaseckim). Pięciokrotnie sięgał po wicemistrzostwo Polski (1985 w jeździe indywidualnej na czas, 1987 - w jeździe parami z Romanem Jaskułą, 1989 - w jeździe parami z Robertem Chełstowskim, 1983 i 1984 w wyścigu drużynowym na 100 km). Trzykrotnie sięgał po brązowy medal mistrzostw Polski (1989 - w jeździe indywidualnej na czas, 1984 - w jeździe parami z Dariuszem Zakrzewskim, 1988 - w - w jeździe parami z Robertem Chełstowskim).

W 1986 wygrał wyścig Settimana Ciclistica Bergamasca. Czterokrotnie startował w Wyścigu Pokoju (1986 - 27 m., 1987 - 5 m., 1988 - 13 m., 1989 - 3 m.). W 1985 wygrał prolog i dwa etapy Tour de Pologne, a w klasyfikacji końcowej wyścigu był szósty.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1990 został jednym z pierwszych polskich kolarzy zawodowych. W tym samym roku wygrał pierwsze mistrzostwa Polski w indywidualnym wyścigu szosowym zawodowców. Jego największymi sukcesami były wygrany etap oraz trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej Tour de France w 1993 (był również ze swoim zespołem zwycięzcą etapu drużynowego). Był pierwszym kolarzem z Europy Środkowo-Wschodniej który stanął na podium "Wielkiej Pętli". Sukces ten przyniósł mu drugie miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca Polski. W 1997 wygrał wyścig dookoła Portugalii, a w klasyfikacji końcowej Tour de Pologne był drugi.

Startował także siedmiokrotnie w Giro d'Italia (1990 - 20 m., 1991 - 9 m., 1992 - 17 m., 1993 - 10 m., 1994 - nie ukończył, 1995 - 38 m., 1996 - 20 m.), dwukrotnie w Vuelta a España (1990 i 1994 - nie ukończył) a w Tour de France poza udanym 1993 rokiem jeszcze czterokrotnie (1992 - nie ukończył, 1995 - 46 m., 1996 - nie ukończył, 1997 - 59 m.)

Reprezentował Polskę na mistrzostwach świata - w indywidualnym wyścigu szosowym startował w 1990 (24 m.), 1991 (nie ukończył), 1993 (nie ukończył), 1994 (39 m.), 1995 (18 m.), 1997 (62 m.), w jeździe indywidualnej na czas - w 1994 (9 m.), 1995 (7 m.), 1997 (9 m.). Nieszczęśliwy wypadek bezpośrednio przed zawodami (kolizja z samochodem w czasie treningu) uniemożliwił mu start na igrzyskach olimpijskich w Atlancie (1996).

Karierę kolarską zakończył w wieku 35 lat po zakończeniu sezonu 1997.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery sportowej został przedsiębiorcą w branży budownictwa i wykończenia wnętrz.

Jego bratem jest kolarz Roman Jaskuła, natomiast inny kolarz Andrzej Jaskuła nie jest z nim spokrewniony.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2000)[1].

Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku[2].

Najważniejsze osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]