Przejdź do zawartości

Zenon Piech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zenon Piech
Państwo działania

 Polska

Data urodzenia

1954

Doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: historia
Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Doktorat

1988 – historia

Habilitacja

2004

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Jagielloński

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Zenon Jerzy Piech (ur. 1954) – polski historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych, kierownik Zakładu Nauk Pomocniczych Historii IH UJ.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Krakowie. Studiował historię na UJ od roku 1973. W czasie studiów prezes Koła Naukowego Historyków Studentów UJ. Promotorem jego pracy magisterskiej był Zbigniew Perzanowski. Doktorat w 1988, habilitacja w 2004 (na podstawie rozprawy Pieczęcie, monety i herby w systemie symboli władzy Jagiellonów). W pracy badawczej skupia się m.in. na zagadnieniach sfragistyki, epigrafiki i archeologii prawnej. Po upadku komunizmu był jednym z prekursorów odnowy Polskiego Towarzystwa Heraldycznego i założycielem jego krakowskiego oddziału. Wraz z Wojciechem Drelicharzem i Barbarą Widłak jest autorem licznych obowiązujących obecnie herbów małopolskich jednostek samorządowych, w tym m.in. herbów województwa małopolskiego i Krakowa.

W 2023 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Święty Stanisław szafarzem korony Królestwa Polskiego. Ze studiów nad średniowieczną sfragistyką miasta Krakowa, „Rocznik Krakowski” 57, Kraków 1991.
  • Ikonografia pieczęci Piastów, Kraków 1993.
  • Monety, pieczęcie i herby w systemie symboli władzy Jagiellonów, Warszawa 2003.
  • Dawne i nowe herby Małopolski, Kraków 2004 (wspólnie z W. Drelicharzem).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]