Ziemia Adeli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ziemia Adeli
Terre-Adélie
Flaga Ziemi Adeli
Herb Ziemi Adeli
Flaga Ziemi Adeli Herb Ziemi Adeli
Hymn:
La Marseillaise

(Marsylianka)
Położenie Ziemi Adeli
Język urzędowy

francuski

Stolica

Stacja polarna Dumont d’Urville (siedziba szefa Dystryktu)

Głowa państwa

Prefekt, Wysoki Administrator Cécile Pozzo di Borgo

Status terytorium

terytorium zależne

Zależne od

Francji

Powierzchnia
 • całkowita


432 000 km²

Liczba ludności
 • całkowita 


33

Mapa Ziemi Adeli

Ziemia Adeli, Wybrzeże Adeli[1] (fr. Terre-Adélie) – region fizycznogeograficzny na Antarktydzie Wschodniej, pomiędzy Ziemią Wilkesa a Ziemią Jerzego V. Leży nad Morzem Dumont d’Urville’a (na południe od Oceanu Indyjskiego).

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia Ziemi Adeli to ok. 432 tys. km², zaś wysokość sięga ok. 2500 m n.p.m. Ma ona charakter płaskowyżu zbudowanego ze skał metamorficznych, całkowicie pokrytego lądolodem. Znana jest z najsilniejszych wiatrów na Antarktydzie (maksymalna zaobserwowana prędkość wiatru 90 m/s). Latem są tam kolonie fok, pingwinów Adeli i niektórych ptaków oceanicznych. U jej wybrzeży na wyspie Petrel znajduje się francuska stacja naukowa Dumont d’Urville na której zamieszkuje kilkadziesiąt osób.

Wybrzeże Adeli rozciąga się od Pourquoi Pas Point (136°11′E), który oddziela je od Wybrzeża Klary, do Point Alden (142°02′E), za którym znajduje się Wybrzeże Jerzego V. Zostało odkryte w styczniu 1840 roku przez francuskiego podróżnika Jules’a Dumont d’Urville’a i nazwane tak na cześć jego żony[2].

W pobliżu Wybrzeża Adeli znajduje się biegun magnetyczny Ziemi. Na Ziemi Adeli znaleziono pierwszy meteoryt odkryty na Antarktydzie, nazwany Adélie Land.

Status polityczny[edytuj | edytuj kod]

Francja rości sobie pretensje do tego terytorium na Antarktydzie, Ziemia Adeli administracyjnie jest jednym z dystryktów Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych. Szef dystryktu ma siedzibę w stacji Dumont d’Urville. Na mocy Układu Antarktycznego roszczenia są jednak obecnie zawieszone i francuska jurysdykcja ma raczej znaczenie symboliczne.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]