Zjednoczenie Włościan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zjednoczenie Włościan – pierwsza działająca w Wielkopolsce partia ludowa[1].

Partia powstała 27 maja 1919 na zjeździe w Poznaniu w wyniku połączenia dwóch organizacji chłopskich – Zjednoczenia Włościan i Związku Włościan. Organem prasowym został „Włościanin”, wśród liderów ugrupowania znaleźli się Józef Jurek, Idzi Matyśkiewicz, Jan Palacz, Jan Sobiech[2], Wojciech Sikora i Marcin Poprawa[3]. Partia przyjęła program zbliżony do PSL „Piast”, wkrótce nawiązał z nią kontakt Wincenty Witos, doprowadzając do faktycznego wchłonięcia ZW przez swoje ugrupowanie – do połączenia doszło w dniach 21–22 grudnia 1920[4]. W 1927 w wyniku konfliktu w PSL „Piast” Józef Jurek i Idzi Matyśkiewicz reaktywowali Zjednoczenie Włościan, które w wyborach parlamentarnych w 1928 współtworzyło prorządową Katolicką Unię Ziem Zachodnich[5]. Ugrupowanie nie odegrało później większej roli politycznej.

 Zobacz też kategorię: Politycy Zjednoczenia Włościan.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zjednoczenie Włościan, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2012-12-15].
  2. Jerzy Mazurek, Kraj a emigracja: ruch ludowy wobec wychodźstwa chłopskiego do krajów Ameryki Łacińskiej (do 1939 roku), Instytut Studiów Iberyjskich i Iberoamerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego/Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego, Warszawa 2006, s. 365
  3. Marcin Poprawa. sejm.gov.pl. [dostęp 2012-12-15].
  4. Ryszard Żmuda: Stosunek polskich stronnictw ludowych do Kościoła w latach 1918–1926. fides.org.pl. s. 28. [dostęp 2012-12-15].
  5. Idzi Matyśkiewicz, Polski Słownik Biograficzny, Tom XX, Zesz. 85, PAN, Warszawa 1975