Zofia Jabłonowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zofia Jabłonowska
Ilustracja
Karl Gottlieb Schweikart, Portret Zofii z Jabłonowskich Fredro z 1824 roku
Herb
Grzymała
Rodzina Jabłonowscy herbu Grzymała
Data urodzenia 10 maja 1798
Data śmierci 1 listopada 1882
Ojciec Józef Jabłonowski
Matka Maria Świdzińska
Mąż

Stanisław Skarbek
Aleksander Fredro

Dzieci

Jan Aleksander Fredro
Zofia Szeptycka

Zofia Jabłonowska herbu Grzymała, primo voto Skarbek, secundo voto Fredro, (ur. 10 maja 1798, zm. 1 listopada 1882[1]) – hrabianka, starościanka korsuńska, współdziedziczka zamku kamienieckiego i dóbr odrzykońskich oraz Korczyńskich. Urodziła się w rodzinie Józefa Jabłonowskiego.

W wieku 15 lat została wydana za mąż za starszego o 18 lat hrabiego – Stanisława Skarbka h. Awdaniec (1780–1848) – jednego z najbogatszych ludzi w Galicji.

W roku 1817 poznała we Lwowie, gdzie mąż jej był fundatorem teatru, komediopisarza Aleksandra Fredrę (1793–1876), który się w niej zakochał z wzajemnością od pierwszego wejrzenia. Aleksander nie był akceptowany ani przez matkę Zofii, Marię Jabłonowską z d. Świdzińską, ani przez jej czterech braci, którymi byli:

  • Franciszek Jabłonowski (zm. 1831) – ożeniony z Elżbietą Bratkowską,
  • Kazimierz Jabłonowski – właściciel Dubanowicz, ożeniony z Katarzyną Bratkowską,
  • Ludwik Józef Jabłonowski (zm. 1842) – oficer 5-go pułku ułanów WP, ożeniony z Franciszką Włodek,
  • Leon Jabłonowski (zm. 1844) – ożeniony z Cecylią Fredro, dziedzic dóbr odrzykońskich, Bratkówki i Krościenka Wyżnego.

8 listopada 1828 roku, po dziesięcioletnich staraniach o uzyskanie rozwodu, zawarła związek małżeński z Aleksandrem Fredro w kościele w Korczynie, a wesele odbyło się w Krościenku Wyżnym koło Krosna.

Mieli syna Jana Aleksandra Fredro, który podobnie jak ojciec był komediopisarzem, i córkę Zofię Ludwikę Cecylię Fredro (1837–1904), którą poślubił Jan Kanty Szeptycki, stając się właścicielem dóbr korczyńskich.

Zofia Szeptycka była matką m.in. metropolity greckokatolickiego Andrzeja Szeptyckiego i Stanisława Szeptyckiego, generała Wojska Polskiego, ostatniego rezydenta w rodzinnych dobrach odrzykońskich i korczyńskich.

Bibliografia[edytuj]

  • Polski Słownik Biograficzny, (t. 10 s. 231),(t. 7 s. 105), (t. 7 s. 119),(t. 38 s. 23).
  • Barbara Lasocka; Aleksander Fredro. Drogi życia, Oficyna Wydawnicza Errata, Warszawa 2001.

Przypisy