Zygmunt Zawirski
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
profesor nauk humanistycznych | |
Specjalność: filozofia i logika | |
Alma Mater | |
Doktorat | |
Habilitacja | |
Profesura | |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia |
Uniwersytet Lwowski |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f0/III_Zjazd_Filozof%C3%B3w_1936.png/280px-III_Zjazd_Filozof%C3%B3w_1936.png)
Zygmunt Michał[1] Zawirski (ur. 28 września 1882 w Berezowicy Małej, zm. 2 kwietnia 1948 w Końskich) – polski filozof i logik; przedstawiciel szkoły lwowsko-warszawskiej.
Biogram
[edytuj | edytuj kod]Był synem Józefa i Kamili z domu Strońska. W 1901 ukończył gimnazjum we Lwowie, a następnie studiował filozofię, matematykę i fizykę na Uniwersytecie Lwowskim[2], gdzie jego patronem był Kazimierz Twardowski. W 1906 uzyskał doktorat, a w 1924 habilitował się z filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1906–1929 był nauczycielem gimnazjalnym i wykładał również filozofię na Politechnice Lwowskiej, Wydziale Lekarskim uniwersytetu i w Państwowym Studium Pedagogicznym we Lwowie[2]. Od 1928 roku jako profesor nadzwyczajny uniwersytetu w Poznaniu objął Katedrę Teorii i Metodologii Nauk Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego, a rok później został profesorem zwyczajnym, by w roku akademickim 1935/36 piastować godność dziekana Wydziału Filozoficznego. Od roku 1936 był redaktorem „Kwartalnika Filozoficznego” oraz członkiem PTPN. W 1937 roku przeniósł się na Uniwersytet Jagielloński, gdzie w roku akademickim 1938/39 był dziekanem. W Krakowie spędził okres okupacji niemieckiej, biorąc udział w tajnym nauczaniu uniwersyteckim[2].
Od 1908 roku był żonaty z Kamilą Galotzy, z którą miał synów Zbigniewa i Kazimierza[2]. Jego wnukiem, synem Kazimierza był Marek Zawirski[3].
Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie[4].
Materiały archiwalne Zygmunta Zawirskiego znajdują się w PAN Archiwum w Warszawie pod sygnaturą III-101[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ nota biograficzna (pośmiertna), Zygmunt Michał Zawirski. [W:] Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. T. XV. 1948, s. 226.
- ↑ a b c d Gąsiorowski i Topolski ↓, s. 866.
- ↑ Dariusz J. Jaskólski Droga życiowa i naukowa profesora Marka Zawirskiego, w: Profesor Marek Zawirski (Sylwetki uczonych łódzkich, Zeszyt 122, wyd. Łódzkie Towarzystwo Naukowe, Łódź 2016, s. 11
- ↑ Jan Wiktor Tkaczyński (red.), Pro Memoria III. Profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego spoczywający na cmentarzach Krakowa 1803-2017, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2018, s. 328, ISBN 978-83-233-4527-5 .
- ↑ Spis inwentarzy, Polska Akademia Nauk Archiwum w Warszawie, [dostęp 2024-02-28].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tomasz Bigaj, Jacek Jadacki, Anna Lissowska & Paweł Więckowski. Synteza filozoficzna Zygmunta Zawirskiego. Czwórgłos w 110 rocznicę urodzin. Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria. r. II/1993, nr 3, s. 71-113
- Władysław Kubów: Skąd nasz Naród. Warszawa.
- Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski (red.): Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 866. ISBN 83-01-02722-3.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Prace Zygmunta Zawirskiego dostępne w Sieci (Katalog HINT)
- Publikacje Zygmunta Zawirskiego w serwisie Polona.pl
- Polscy logicy XX wieku
- Polscy filozofowie XX wieku
- Polscy historycy nauki
- Wykładowcy Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
- Wykładowcy Uniwersytetu Jagiellońskiego
- Wykładowcy Uniwersytetu Lwowskiego
- Wykładowcy Politechniki Lwowskiej
- Urodzeni w 1882
- Zmarli w 1948
- Filozofowie szkoły lwowsko-warszawskiej
- Pochowani na cmentarzu Rakowickim