Ólafur Ragnar Grímsson
| Ólafur Ragnar Grímsson | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 14 maja 1943 Ísafjörður |
 Prezydent Islandii |
|
| Przynależność polityczna | bezpartyjny |
| Okres urzędowania | od 1 sierpnia 1996 |
| Poprzednik | Vigdís Finnbogadóttir |
| Minister Finansów Islandii |
|
| Przynależność polityczna | Związek Ludowy (Alþýðubandalagið) |
| Okres urzędowania | od 28 września 1988 do 30 kwietnia 1991 |
| Poprzednik | Jón Baldvin Hannibalsson |
| Następca | Friðrik Sophusson |
| Odznaczenia | |
      |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Ólafur Ragnar Grímsson (wym. [ˈoːulavʏr ˈraknar ˈkrimsɔn]; ur. 14 maja 1943 w Ísafjörður, Islandia) – prezydent Islandii od 1 sierpnia 1996, piąty prezydent tego kraju od uzyskania pełnej niepodległości w 1944. Obecnie trwa jego piąta kadencja na tym urzędzie.
Kariera polityczna[edytuj]
Studiował w Manchesterze, w roku 1970 uzyskał doktorat z nauk politycznych. Następnie wykładał nauki polityczne na Uniwersytecie Islandzkim. Prowadził badania nad systemem politycznym Islandii i małych europejskich demokracji.
Działalność polityczną rozpoczął w roku 1966 w młodzieżówce Partii Postępu, w latach 1971-1973 był członkiem zarządu tej partii. Po odejściu z Partii Postępu kandydował do Althing w roku 1974 z ramienia Unii Lewicowo-Liberalnej. W latach 1978-1983 i 1991-1996 był posłem do Althing z ramienia Związku Ludowego. W latach 1987-1995 był przewodniczącym tej partii.
W latach 1988-1991 był ministrem finansów w koalicyjnym rządzie Steingrímura Hermannssona.
W 1996 roku został wybrany na prezydenta Islandii zdobywając 41,4% głosów. Został ponownie wybrany w roku 2004. W roku 2000 i 2008 nie miał kontrkandydata, toteż automatycznie zachował urząd na kolejną kadencję.
Jako pierwszy prezydent w historii Islandii skorzystał z uprawnienia, jakie dawał mu art. 26 islandzkiej konstytucji, wetując w czerwcu 2004 przyjętą przez Althing ustawę medialną. Zgodnie z konstytucją w takiej sytuacji o losie ustawy powinno zdecydować referendum. Do referendum jednak nie doszło, gdyż rząd wycofał ustawę. Wybory prezydenckie w 2012 po raz piąty okazały się sukcesem Ólafura Ragnara który uzyskał w nich 52,78% poparcia ogółu wyborców[1][2].
Przypisy
Linki zewnętrzne[edytuj]
|
|||||||
