Sveinn Björnsson

Z Wikipedii

Sveinn Björnsson (ur. 27 stycznia 1881, zm. 25 stycznia 1952) - islandzki polityk, prawnik i dyplomata, pierwszy prezydent Islandii po uzyskaniu przez nią pełnej niepodległości od Danii w 1944.

Sveinn Björnsson urodził się w Kopenhadze, ale powrócił na wyspę i w 1912 został radnym Reykjaviku. W latach 1914-1916 był członkiem islandzkiego parlamentu Althingu. Gdy w 1918 Islandia uzyskała pewien stopień autonomii Björnsson został prezydentem stolicy. W 1920 ponownie uzyskał mandat parlamentarny, jednocześnie w tym samym roku objął urząd reprezentanta rządu islandzkiego w Kopenhadze. Sprawował go w latach 1920-1924 i 1926-1940.

Podczas II wojny światowej, po zajęciu Danii przez wojska niemieckie, Islandia nie uznała nowych władzy w Kopenhadze. Sveinn Björnsson powrócił na Islandię został wybrany przez Althing na regenta Islandii, który zastąpił i przejął formalnie uprawnienia króla Danii w latach 1941-1943.

25 maja 1944 Islandczycy opowiadzieli się w referendum za pełną niepodległością i ustanowieniem republiki. 17 czerwca tego samego roku Althing wybrał Sveinna Björnssona na pierwszego prezydenta Islandii na okres jednego roku. Został później dwukrotnie wybrany na to stanowisko w wyborach bezpośrednich w 1945 i 1949. Zmarł w trakcie sprawowania swojej funkcji 25 stycznia 1952.