Łukasz Biegański

Łukasz Biegański (ur. w 1755 w Młynowicach k. Tarnopola, zm. w 1839 w Warszawie) – generał dywizji armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Ziemianin tatarskiego pochodzenia.

Życiorys

Od 1774 w wojsku koronnym. W 1782 chorąży. Był uczestnikiem powstania 1794 i zarazem adiutantem Tadeusza Kościuszki w stopniu majora. Po bitwie pod Maciejowicami wraz z Kościuszką dostał się do niewoli rosyjskiej. Od 1807 przyjęty do armii Księstwa Warszawskiego w stopniu pułkownika. W końcu tego roku otrzymał awans na generała. W 1808 roku był majorem dywizji w 1 Dywizji. W 1809 walczył przeciwko Austriakom jako dowódca liniowy. W 1812 był komendantem Warszawy, podczas kampanii moskiewskiej. W 1813 aresztowany po kapitulacji Warszawy.

Następnie służył w armii Królestwa Polskiego. W latach 1814 - 1831 dyrektor Komisariatu Ubiorczego armii Królestwa Polskiego. W 1831 skierowany w stan spoczynku z jednoczesną nominacją na generała dywizji. Osiadł w Warszawie, gdzie zmarł. Za udział w powstaniu nie był represjonowany przez Rosjan.

Był członkiem loży wolnomularskiej Bracia Zjednoczeni w trzecim stopniu rytu (Mistrz).

Odznaczony Orderem Świętego Stanisława II klasy z nadania Aleksandra I Romanowa.

Bibliografia

• P. Kosk Generalicja polska t. 1 wyd.: Oficyna wydawnicza "ajaks" Pruszków 1998
• Bronisław Pawłowski: Biegański Łukasz. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 2: Beyzym Jan – Brownsford Marja. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1936, s. 28–29.  Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 8304032910
• Gabriel Zych: Armia Księstwa Warszawskiego 1807 - 1812. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1961. 

Linki zewnętrzne

• Łukasz Biegański (1755-1839)