Ścieranie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ścieranie (zużycie ścierne) - niszczenie wierzchniej warstwy współpracujących, poruszających się względem siebie części. Ubytek materiału jest spowodowany oddzielaniem cząstek materiału na skutek rysowania, mikroskrawania lub bruzdowania. (Mikroskrawanie to odrywanie nierówności, ubytek. Rysowanie to nieciągłości, pękanie wgłębne. Bruzdowanie to przemieszczenia materiału.)

Zużycie ścierne występuje najczęściej gdy jest duża różnica twardości współpracujących części lub gdy między trącymi się powierzchniami znajdują się luźne lub utwierdzone cząstki ścierniwa lub występują nierówności twardszego materiału, które działają jak mikroostrza. Podobne własności skrawające mają utlenione produkty zużycia znajdujące się w obszarze tarcia.

Ścieranie ma miejsce również wszędzie tam, gdzie luźne ścierniwo przesuwa się po powierzchni ciała stałego.

Szybkość zużycia ściernego zależy od składu chemicznego, parametrów geometrycznych i twardości cząstek ścierniwa znajdujących się w strefie tarcia, jak również od wzajemnej prędkości trących się części.