Środkowy (koszykówka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Środkowy (C), center, "5" – środkowymi zostają najczęściej najwyżsi (przeciętnie 210-220 cm) i najsilniejsi gracze w drużynie. Ich głównym zadaniem jest gra pod koszem (zarówno pod swoim i przeciwnika - w ataku i w obronie), zdobywanie dużej liczby punktów spod kosza, wykonywanie zasłon, zbieranie piłek z tablicy i blokowanie rzutów rywali. Powinni mieć opanowane techniki podkoszowe do perfekcji. Przez długie lata zanim wprowadzono linie rzutów za 3 środkowy był najważniejszą postacią w drużynach NBA. Ponieważ jednak także na innych pozycjach zaczęli pojawiać się bardzo wysocy gracze (np. Dirk Nowitzki 213 cm), klasyczni środkowi stali się wymierającym gatunkiem. Ich miejsce zajęli gracze, których atutem była nie tylko postura, co raczej przebojowość, np. Ben Wallace najlepszy obrońca NBA ma 206 cm. Shaquille O'Neal jest przykładem starego typu środkowego.

Dzisiejszy środkowy powinien władać ogromną siłą fizyczną, powinien umieć grać prostą grę kombinacyjną, dającą niektórym środkowym sporą liczbę asyst. Dzisiejszy środkowy ma inne zadania niż 20-30 lat temu. Różnica między silnym skrzydłowym a centrem dziś polega tylko na wzroście, ponieważ zadania na boisku mają podobne. Często zawodnicy zaczynają karierę jako skrzydłowi a kończą jako centrzy z racji tego, że z wiekiem nabierają masy.

Marcin Gortat podczas meczu Polska-Chorwacja (12 sierpnia 2009 w Łodzi)