Żucie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Żucie – czynność fizjologiczna, polegająca na rozdrabnianiu pokarmu i mieszaniu go ze śliną. Żucie występuje powszechnie u ssaków, które mają po temu odpowiednie, zróżnicowane zęby. U innych kręgowców (gady, ptaki, płazy, ryby) czynność ta nie jest powszechna.

Mięśnie żucia u człowieka[edytuj | edytuj kod]

Nazywane także mięśnie żwaczowe są utworzone przez grupę czterech parzystych mięśni uczestniczących w procesie żucia. Przyczep początkowy każdego z nich leży na czaszce, końcowy zaś na żuchwie. Mięśnie żucia odpowiadają za ruchy w stawie skroniowo-żuchwowym.

Do mięśni żwaczowych zaliczamy:

Z wyjątkiem mięśnia skrzydłowego bocznego, główną czynnością powyższych mięśni jest unoszenie żuchwy. Najsilniejszym z mięśni tej grupy jest mięsień skroniowy. Wszystkie mięśnie żwaczowe mają wspólne unerwienie - od nerwu żuchwowego (trzecia gałąź nerwu trójdzielnego).

Potocznie mięśnie żucia bywają zwane żwaczami - nazwa ta jest jednak precyzyjna tylko w odniesieniu do samego mięśnia żwacza (m. masseter).