1287 Lorcia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| (1287) Lorcia | |
| Odkrywca | Sylvain Arend |
| Data odkrycia | 25 sierpnia 1933 |
| Nr kolejny | 1287 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Lokalizacja | Pas główny |
| Półoś wielka | 3,0096 j.a. |
| Mimośród | 0,0651 |
| Peryhelium | 2,8135 j.a. |
| Aphelium | 3,2058 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
5 lat 82 dni 2 godziny |
| Śr. prędkość | 17,16 km/s |
| Inklinacja | 9,83° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 22,3 km |
| Albedo | 0,13 |
| Jasność absolutna | 11,07m |
1287 Lorcia – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 82 dni w średniej odległości 3,01 j.a. Została odkryta 25 sierpnia 1933 roku w Royal Observatory of Belgium w Uccle przez Sylvaina Arenda. Nazwa planetoidy pochodzi od zdrobnienia imienia żony polskiego astronoma Tadeusza Banachiewicza[1]. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1287) 1933 QL.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Paul Herget - The Names of the Minor Planets (1968)
… | Poprzednia planetoida | 1287 Lorcia | Następna planetoida | …
