129 Antigone
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| (129) Antigone | |
| Odkrywca | Christian Peters |
| Data odkrycia | 5 lutego 1873 |
| Nr kolejny | 129 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Lokalizacja | Pas główny |
| Półoś wielka | 2,8682 j.a. |
| Mimośród | 0,2122 |
| Peryhelium | 2,2597 j.a. |
| Aphelium | 3,4767 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
4 lata 313 dni 5 godzin |
| Śr. prędkość | 17,39 km/s |
| Inklinacja | 12,22° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 113 km |
| Masa | 2,0 × 1018 kg |
| Średnia gęstość | ? g/cm3 |
| Okres obrotu | (4 h 57 min 25 s) h |
| Albedo | 0,16 |
| Jasność absolutna | 7,1m |
| Typ spektralny | Typ M |
| Średnia temperatura powierzchni | ~164 K |
129 Antigone – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4,86 lat w średniej odległości 2,87 j.a. Została odkryta 5 lutego 1873 roku w Clinton położonym w hrabstwie Oneida w stanie Nowy Jork przez Christiana Petersa. Nazwa planetoidy pochodzi od Antygony, córki Edypa w mitologii greckiej.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
… | Poprzednia planetoida | 129 Antigone | Następna planetoida | …
