2 Dywizja Strzelców Górskich (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
2 Dywizja Strzelców Górskich
2. Gebirgs-Division
2nd Mountain Division logo.svg
Znak taktyczny
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 1938
Rozformowanie 1945
Dowódcy
Pierwszy gen. por. Valentin Feurstein
Ostatni gen. por. Willibald Utz
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Innsbruck
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Skład patrz tekst

2 Dywizja Strzelców Górskich (niem. 2. Gebirgs-Division) — niemiecki dywizja strzelców górskich z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Została utworzony rozkazem z dnia 1 kwietniu 1938 w Innsbrucku na bazie rozformowanej 6 Dywizji armii Republiki Austriackiej.

Zmobilizowana pod koniec sierpnia 1939 . Brała udział w kampanii wrześniowej w składzie Grupy Armii Południe, następnie walczyła podczas inwazji na Norwegię w jej centralnej części. Po marszu z Trondheim do Narwiku odblokowała okrążoną 3 Dywizję Górską. Po kapitulacji Norwegii dywizja została użyta do jej okupacji, aż do inwazji Niemiec na ZSRR w 1941. Walczyła w północnej części frontu wschodniego do 1944, kiedy to została wysłana do Danii. Później walczyła przeciwko aliantom zachodnim (brała udział w ciężkich walkach w pobliżu miasta Trewir i Philippsburg – Heilbronn). Wojnę zakończyła w Wittenbergii, część dywizji skapitulowała także w Tyrolu.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Skład[edytuj | edytuj kod]

w 1939 roku[edytuj | edytuj kod]

  • 136 pułk strzelców górskich (Gebirgsjäger-Regiment 136)
  • 137 pułk strzelców górskich (Gebirgsjäger-Regiment 137)
  • 140 pułk strzelców górskich (Gebirgsjäger-Regiment 140)
  • 111 pułk artylerii górskiej (Gebirgs-Artillerie-Regiment 111)
  • 11 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs-Abteilung 11)
  • 47 górski dywizjon artylerii przeciwpancernej (Gebirgs-Panzerabwehr-Abteilung 47)
  • 82 górski batalion pionierów (Gebirgs-Pionier-Bataillon 82)
  • 67 dywizyjny górski batalion łączności (Gebirgs-Divisions-Nachrichten-Abteilung 67)

w 1944 roku[edytuj | edytuj kod]

  • 136 pułk strzelców górskich (Gebirgsjäger-Regiment 136)
  • 137 pułk strzelców górskich (Gebirgsjäger-Regiment 137)
  • 140 pułk strzelców górskich (Gebirgsjäger-Regiment 140)
  • 111 pułk artylerii górskiej (Gebirgs-Artillerie-Regiment 111)
  • 67 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs-Abteilung 67)
  • 67 górski dywizjon niszczycieli czołgów (Gebirgs-Panzerjäger-Abteilung 55)
  • 82 górski batalion pionierów (Gebirgs-Pionier-Bataillon 82)
  • 67 dywizyjny górski batalion łączności (Gebirgs-Divisions-Nachrichten-Abteilung 67)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Nowakowski, Mariusz Skotnicki: Jednostki górskie armii niemieckiej 1933-1945. Fenix, 1993.