3 Dywizja Górska (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

3 Dywizja Górska (3 DG) - wielka jednostka piechoty Wehrmachtu w latach 1938-1945.

3 Dywizja Górska sformowana została na początku kwietnia 1938 r. w Grazu z oddziałów 5 i 7 dywizji austriackich. W trakcie działań wojennych zmieniał się jej skład. W 1939 roku, po wyruszeniu ze Słowacji, walczyła na terenie Polski z 10 Brygadą Kawalerii (patrz: Kampania wrześniowa). 12 września 1939 wycofana marszem pieszym z okolic Sanoka na Słowację i skierowana stamtąd transportami kolejowymi na front zachodni[1]. Wzięła udział w kampanii norweskiej w 1940 roku; jeden z pułków wchodzących w skład dywizji walczył w bitwie o Narwik, lecz został rozbity przez oddziały brytyjskie. Następnie dywizja walczyła przeciwko Armii Czerwonej o Murmańsk, lecz została odrzucona sowieckimi kontratakami. Przerzucona na południowy odcinek frontu wschodniego, próbowała odblokować siły niemieckie w Stalingradzie, lecz bezskutecznie. W czasie odwrotu przeszła przez tereny Węgier i Słowacji, aż na południowy Śląsk, gdzie w maju 1945 dywizja dostała się do niewoli radzieckiej.

  • Skład dywizji w 1939 roku:
    • 138 Pułk Strzelców Górskich
    • 139 Pułk Strzelców Górskich
    • 112 Pułk Artylerii Górskiej
    • 112 Batalion Rozpoznawczy
    • 48 Batalion Przeciwpancerny
    • 83 Batalion Pionierów Górskich
    • jednostki dodatkowe (batalion uzupełnień, łączności, zaopatrzenia)

Przypisy

  1. Leszek Moczulski Wojna polska 1939, s. 799, por. też Nikolaus von Vormann, Der Feldzug 1939 in Polen. Die Operationen des Heeres. Weissenburg 1958 , Prinz-Eugen-Verlag, s. 143.