6 Armia (USA)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
US Sixth Army patch.svg
Lądowanie czołowych oddziałów 6 Armii na Los Negros w Archipelagu Admiralicji

6 Armia to wielki związek taktyczny United States Army powołany do życia w styczniu 1943 roku pod dowództwem generała-porucznika Waltera Kruegera[1]. Używając nazwy kodowej Alamo Force[2] 6 Armia przejęła kontrolę nad większością sił US Army podejmujących działania w ramach operacji Carthweel, której zadaniem było zneutralizowanie i izolowanie japońskiej bazy Rabaul na Nowej Brytanii. Po zakończeniu operacji Cartwheel Szósta Armia, współdziałając z Australian Army i innymi amerykańskimi związkami taktycznymi, walczyła na Nowej Gwinei[3]. Wzorując się na „taktyce skokowej”, z powodzeniem stosowanej na środkowym Pacyfiku, 6 Armia wybierała cel ataku, dokonywała desantu, po czym tworzyła bazę morską i lotniczą dla wsparcia następnego uderzenia.

Dalsze operacje[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 1944 roku Szóstą Armię zastąpiła na Nowej Gwinei Ósma. 20 października X i XXIV Korpus ze składu Szóstej Armii lądowały na wyspie Leyte na Filipinach. Do grudnia Leyte została oczyszczona, a Szósta Armia ponownie została zluzowana przez Ósmą, by przygotować się do desantu na Luzonie[4]. Wstępem do inwazji było lądowanie na wyspie Mindoro grupy uderzeniowej Western Visayan Task Force składającej się ze wzmocnionych 19. i 503. regimentów piechoty[5]. Następnie, 9 stycznia 1945 roku, siłami I i XIV Korpusu, 6 Armia wzięła udział w lądowaniu w zatoce Lingayen[6], by następnie prowadzić działania w kierunku południowym, aż do napotkania posuwających się w stronę Manili pododdziałów 8 Armii. Obie armie wzięły udział w walkach o miasto.

Później, do końca wojny, jednostki Szóstej Armii zajęte były oczyszczaniem północnego Luzonu. Przygotowywała równocześnie oddziały przeznaczone do wzięcia udziału w pierwszej fazie lądowania na Wyspach Japońskich, ale plany uległy zmianie wobec kapitulacji Japonii[7].

Po krótkotrwałym uczestniczeniu w okupacji Japonii Szósta Armia wróciła do Stanów Zjednoczonych[8] i siedziby w Presidio w San Francisco, gdzie przejęła obowiązki szkoleniowe oddziałów US Army na części obszaru kontynentalnych stanów USA, a w czerwcu 1995 roku, w ramach redukcji sił zbrojnych, została zdezaktywizowana[9].

Reaktywacja[edytuj | edytuj kod]

W roku 2007 zdecydowano, by w ramach programu modularyzacji armii przemianować US Army South na US Army South (Szósta Armia)[10][11]. Kwatera główna jednostki mieści się w Fort Sam Houston[12].

Przypisy

  1. U.S. Army Campaigns: WWII - Asiatic-Pacific Theater. 2010. [dostęp 11 lipca 2011].
  2. Eustace E. Nabbie: The Alamo Scouts. 22 września 1993. [dostęp 11 lipca 2011].
  3. Tim Cooke: History of World War II. Adrian Gilbert, Tony Hall, Robert Jackson, Chris McNab, Donald Somerville, Robert Stewart, Ian Westwell. Tarrytown, New York: Marshall Cavendish, 2004. ISBN 9780761474821. [dostęp 11 czerwca 2011].
  4. Leyte. W: Center of Military History [on-line]. United States Army, 2003. [dostęp 11 lipca 2011].
  5. Robert Ross Smith: Triumph in the Philippines. Government Printing Office, 1963. LCCN 62-60000. [dostęp 11 lipca 2011].
  6. Luzon 1944-1945. W: Center of Military History [on-line]. United States Army, 3 października 2003. [dostęp 11 lipca 2011].
  7. CHAPTER XIII: "DOWNFALL" THE PLAN FOR THE INVASION OF JAPAN. W: Center of Military History [on-line]. United States Army, 20 czerwca 2006. [dostęp 11 lipca 2011].
  8. CHAPTER II: TROOP MOVEMENTS, DISPOSITIONS, AND LOCATIONS. W: Center of Military History [on-line]. United States Army, 11 grudnia 2006. [dostęp 11 lipca 2011].
  9. Carl Nolte. PAGE ONE - Troops March From Presidio Into History. „San Francisco Chronicle”, 24 czerwca 1995. [dostęp 11 July 2011]. 
  10. Armies and Corps. United States Army. [dostęp 21 grudnia 2008].
  11. Gina Cavallaro. New name, same mission for U.S. Army South. „Army Times”, 9 października 2007. [dostęp 21 grudnia 2008]. 
  12. Fort Sam Houston, Texas. W: Base Realignment and Closure [on-line]. United States Army, 6 marca 2007. [dostęp 11 lipca 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]