Nowa Brytania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nowa Brytania
Zdjęcie satelitarne
Zdjęcie satelitarne
Kontynent Oceania
Państwo  Papua-Nowa Gwinea
Akwen Morze Nowogwinejskie
Archipelag Archipelag Bismarcka
Powierzchnia (38.) 36 514 km²
Populacja (2000)
 • liczba ludności
 • gęstość

404 873
10,71 os./km²
Położenie na mapie Papui-Nowej Gwinei
Mapa lokalizacyjna Papui-Nowej Gwinei
Nowa Brytania
Nowa Brytania
Ziemia 5°44′S 150°44′E / -5.7333333333333, 150.73333333333Na mapach: 5°44′S 150°44′E / -5.7333333333333, 150.73333333333

Nowa Brytania (ang. New Britain) - największa wyspa w Archipelagu Bismarcka, wchodzącego w skład Papui-Nowej Gwinei. Główne miasto wyspy to Rabaul.

Wyspa podzielona jest na dwie prowincje:

Wyspa została odkryta 27 lutego 1700. Gdy znajdowała się pod administracją niemiecką nosiła nazwę Neu-Pommern ("Nowe Pomorze").