Manila

	Manila
	; Centrum miasta nocą
Herb Manili	Flaga Manili
	Dewiza: Linisin at Ikarangal ang Maynila
Państwo	Filipiny
Prowincja	Metro Manila
Burmistrz	Alfredo Lim
Powierzchnia	38,55 km²
Wysokość	16 m n.p.m.
Populacja (2007); • liczba ludności; • gęstość	; 1 660 714; 43 079 os./km²
Nr kierunkowy	2
Kod pocztowy	0900 do 1096
	Położenie na mapie Filipin ; Manila
	14°35′N 121°00′E / 14.583333333333, 121Na mapach: 14°35′N 121°00′E / 14.583333333333, 121
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Ten artykuł dotyczy stolicy. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Manila (filipiński Maynila) – stolica Filipin, położona na wyspie Luzon, przy ujściu rzeki Pasig do Zatoki Manilskiej (Morze Południowochińskie). Obecnie miasto liczy 1 660 714 mieszkańców (1 sierpnia 2007, spis), wraz z Quezon City, Caloocan, Pasay, Makati, Pasig i in. tworzy zespół miejski - Metro Manila z 11 553 427 mieszkańców (1 sierpnia 2007, spis). W ostatnich dwóch dekadach najszybszy wzrost notuje się w nowych przedmieściach stolicy już poza Metro Manilą w ościennych prowincjach (Laguna, Cavite, Rizal, Bulacan) razem z którymi tworzy tzw. Mega Manilę (populacja 16,1 mln w r. 1995, 18,7 mln w r. 2000, 22 mln w r. 2007)^[1].

Historia[edytuj]

Przed podbojem Filipin przez Hiszpanów Manila była ośrodkiem plemienia Tagalów, natomiast po podboju - siedzibą gubernatora. W XVII w. miasto było często atakowane przez Holendrów. W latach 1762-1764 zajęte przez Brytyjczyków. W latach 1946-1948 i od 1976 roku jest stolicą Filipin. Od 1951 r. bardzo szybki rozwój miasta i aglomeracji.

Gospodarka[edytuj]

Manila jest obecnie największym ośrodkiem gospodarczym - aglomeracja Manili dostarcza ok. 90% krajowej produkcji przemysłowej. Jest także największym ośrodkiem kulturalno - naukowym Filipin. W Manili znajdują się siedziby (także fabryki) dużych koncernów, m.in. Philips, Honda Motors, Husqvarna, Dagg Kortejn, Lucent Technologies. Jest siedzibą krajowych i międzynarodowych banków oraz towarzystw ubezpieczeniowych. Przemysł głównie włókienniczy, odzieżowy (Wrangler Inc.), spożywczy (zakłady Danone, liczne cukrownie), elektroniczny. Manila jest głównym portem morskim Filipin (przeładunek ponad 34 mln t), wywóz kopry, cukru, rud miedzi, chromu, drewna, sprzętu elektronicznego.

Podział administracyjny[edytuj]

Oficjalne dzielnice Manili

Manila podzielona jest na sześć dzielnic (od 1986), z których każda ma swojego przedstawiciela w Izbie Reprezentantów^[2].

1 dzielnica: powierzchnia 4,57 km², ludność 407 331 (2007)
2 dzielnica: powierzchnia 4,08 km², ludność 223 273 (2007)
3 dzielnica: powierzchnia 6,24 km², ludność 197 242 (2007)
4 dzielnica: powierzchnia 5,14 km², ludność 255 613 (2007)
5 dzielnica: powierzchnia 11,56 km², ludność 315 961 (2007)
6 dzielnica: powierzchnia 7,79 km², ludność 261 294 (2007)

Nauka i kultura[edytuj]

Plan miasta z 1851

Teatr w Manili

Przedmieścia Manili

Manila jest siedzibą Akademii Nauk, ponadto rekordowa liczba uniwersytetów w liczbie 18 (m.in. Uniwersytet Św. Tomasza założony w 1611 r., uniwersytet narodowy założony w 1900 r.), instytuty naukowe (m.in. Międzynarodowy Instytut Ryżu), ponadto w mieście znajdują się liczne muzea i parki (m.in. rozległy park Luneta).

Zabytki[edytuj]

Zabytki są położone głównie w centrum miasta - fragmenty fortyfikacji (XVI w.), kościół Św. Augustyna (1599-1614), rezydencja prezydenta (pałac Malacanang) z okresu kolonialnego, neogotycki kościół Św. Sebastiana. Ponadto imponujące budynki użyteczności publicznej z końca XIX w.

Charakterystyka miasta[edytuj]

Manila jest nowoczesnym miastem azjatyckim. Wokół centrum rozprzestrzeniają się dzielnice przemysłowe oraz nowoczesne osiedla mieszkaniowe (Makati) i turystyczno-rozrywkowe (Ermitta), a także slumsy (zwłaszcza dzielnica Tondo).