Aedicula

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sterczyna-Aedicula z figurą świętego

Aedicula (łac. aedes – świątynia, budynek)[1], (wym. edikula), edykuła, edykuł – termin architektoniczny – kompozycja składająca się z dwu filarów, kolumn lub pilastrów podtrzymujących belkowanie, czasami z frontonem – o kilku znaczeniach:

  • na ścianach domów w Pompejach odkryto najstarsze namalowane formy aediculi stanowiące tło dla bóstwa[1].
  • w okresie romańskim i gotyckim w formie miniaturowej kapliczki baldachimowej (w baroku k. kopułowej), lub świątyńki o charakterze wotywnym albo motyw dekoracyjny w tym kształcie umieszczany w tympanonie, portalu lub jako sterczyna w attyce;
  • nisza w ścianie budynku mieszkalnego przeznaczona na posąg boga lub przodka;
  • miniaturowy model budowli[2];
  • w okresie nowożytnym kompozycja często stosowana jako oprawa okien, ołtarzy, portali, nagrobków oraz w meblarstwie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 Sztuka świata. Słownik terminów A-K. tom 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 10. ISBN 978-83-213-4726-4.
  2. Stefan Kozakiewicz: Słownik terminologiczny Sztuk Pięknych. Warszawa: PWN SA, 2002, s. 2. ISBN 978-83-01-12365-9.