Aglauros (córka Kekropsa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Aglauros (także Agraulos, Aglaulos, Aglaure, Aglaule) – w mitologii greckiej królewna ateńska, córka Kekropsa i jego żony także imieniem Aglauros, siostra Herse i Pandrosos. Istnieje kilka (częściowo ze sobą sprzecznych) mitów z nią związanych:

  • Aglauros przedstawiana jest jako kochanka Aresa i matka jego córki Alkippe.
  • A glauros występuje w micie o Erichtoniosie jako jedna z opiekunek tego herosa. Wbrew woli Ateny Herse i Aglauros zajrzały do zamkniętego koszyka, w którym znajdował się Erichtonios. Ujrzawszy dziecko w splotach węża, młode kobiety oszalały ze strachu i rzuciły się ze skał Akropolu. W wersji znanej z Metamorfoz Owidiusza szaleństwo ogarnęło tylko Herse, inicjatorkę złamania rozkazu bogini. Owidiusz przedstawia też Aglauros jako zazdrosną o romans Herse z Hermesem. Usiłowała przeszkadzać bogu i w końcu została przez niego zamieniona w kamień.
  • Trzecia, mniej znana wersja mówi, że Aglauros złożyła się w ofierze, aby zakończyć długotrwałą wojnę, gdy dowiedziała się, że wojna skończy się tylko wtedy, jeżeli ktoś z obywateli złoży się w dobrowolnej ofierze. Wówczas Aglauros rzuciła się ze skał Akropolu. Ateńczycy zbudowali ku jej czci świątynię na Akropolu, w którym młodzieńcy ateńscy otrzymywali swoją pierwszą zbroję i składali przysięgę na wierność ojczyźnie. Święto i misteria ku czci Aglauros obchodzono w Atenach, a od jej imienia otrzymał nazwę jeden z demów ateńskich. Według Porfiriusza Aglauros czczono także na Krecie, gdzie składano jej ofiary z ludzi.

Aglauros w literaturze antycznej[edytuj | edytuj kod]

  • Apollodoros, Biblioteka 14, 2; 14, 6
  • Pauzaniasz, Wędrówka po Helladzie I, 18, 2
  • Hygin, Fabulae 166
  • Owidiusz, Metamorfozy II, 560 i nast.; 710-835
  • Księga Suda pod hasłem Agraulos
  • Hezychiusz, pod hasłem Agraulos
  • Porfiriusz, De abstinentia I, 2
  • Plutarch, Alkibiades 15

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]