Alberyk (Pierścień Nibelunga)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Alberyk (niem. Alberich) – jeden z Nibelungów, należy do głównych bohaterów tetralogii Ryszarda WagneraPierścień Nibelunga.

Historia postaci[edytuj | edytuj kod]

Alberyk pojawia się w trzech częściach tetralogii, są to Złoto Renu, Zygfryd oraz Zmierzch bogów (nie pojawia się w Walkirii, jest tam jedynie wzmiankowany). To on jest poniekąd sprawcą wszystkich późniejszych opisanych przez Wagnera zdarzeń, bowiem na początku Złota Renu po nieudanych zalotach wykrada on tytułowe złoto niefrasobliwym córom Renu i przeklina miłość, co jest warunkiem wykorzystania magicznych właściwości złota. Brat Alberyka, karzeł Mime, kuje później dla niego pierścień dający władzę nad światem oraz hełm, który temu, kto go założy, pozwala stać się niewidzialnym lub przybrać dowolną postać. Alberyk szybko zyskuje kontrolę nad Nibelungami, którzy mają mu służyć i dla niego gromadzić skarby. O wszystkim dowiadują się bogowie i olbrzymi. Ci ostatni wybudowali właśnie bogom nową siedzibę – Walhallę, za którą żądają albo bogini Frei, albo właśnie złota Renu. Bogowie Wotan i Loge udają się do krainy Nibelungów – Nibelheimu – i podstępem odbierają Alberykowi złoto (namawiają Alberyka, by zmienił się najpierw w smoka, a następnie w ropuchę, którą związują). Alberyk rzuca jednak na pierścień klątwę, która natychmiast się spełnia. Pierścień dostaje się w ręce olbrzymów, jednak od razu toczą oni o niego bój, w wyniku którego ginie jeden z nich – Fasolt, drugi – Fafner – zmienia się w smoka i strzeże złota w jaskini. Nikt ani z bogów, ani ze śmiertelników nie ma do złota dostępu, Fafnera będzie mógł zabić dopiero bohater, który nie zna strachu. Alberyk jednak czuwa przy jaskini Fafnera. Wreszcie potwora zabija wnuk Wotana – Zygfryd, tym samym zdobywając pierścień dla siebie. Ostatnią próbę odzyskania pierścienia podejmie Alberyk przekonując swojego syna, Hagena, który jest w połowie człowiekiem, w połowie Nibelungiem, zrodzonym nie z miłości, którą Alberyk przeklął, ale z żądzy władzy, by wydarł pierścień Zygfrydowi. Również ta próba spełza na niczym. Pierścień wraca do cór Renu, a Alberyk ponosi klęskę.

Wykonawcy[edytuj | edytuj kod]

Rola Alberyka jest napisana dla barytona lub basa, śpiewali ją m.in.:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kolekcja "La Scala", Polskie Media Amer.Com, Oxford Educational Sp. z o.o.; ISBN 978-83-7425-384-0
  • Wagner - Der Ring des Nibelungen, Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks - Bernard Haitink, EMI Classics 2008
  • "Kronika Opery", Wydawnictwo KRONIKA 1993, ISBN 83-900331-7-8
  • Józef Kański "Przewodnik operowy", Polskie Wydawnictwo Muzyczne S. A., Kraków 2008; ISBN 978-83-224-0721-9
  • Wagner - Der Ring des Nibelungen, Berliner Philharmoniker - Herbert von Karajan, Deutsche Gramophon, 1998
  • Wagner - THE GREAT OPERAS FROM THE BAYREUTH FESTIVAL, Decca, 2008