Allison V-1710
| Allison V-1710-F30R | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Typ | widlasty |
| Producent | Allison Engine Company |
| Pierwsze testy | 1930 |
| Zastosowanie | Lockheed P-38 Curtiss P-40 P-51 Mustang |
| Liczba egzemplarzy | >70 000 |
| Dane techniczne | |
| Długość | 2180 mm |
| Szerokość | 744 mm |
| Wysokość | 958 mm |
| Masa | 633,5 kg |
| Komponenty | |
| Paliwo | AVGAS 115/145 |
| Osiągi | |
| Moc | 1475 KM (1100 kW) przy 3000 obr/min |
| Spręż | 6,65:1 |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Allison V-1710 – widlasty silnik lotniczy chłodzony cieczą. Został opracowany w Stanach Zjednoczonych w 1936 i w różnych wersjach używany był w licznych samolotach amerykańskich z okresu II wojny światowej.
Był to pierwszy amerykański silnik lotniczy, który osiągnął moc 1000 KM (750 kW). Używany był między innymi przez myśliwce Lockheed P-38 Lightning, Bell P-39 Airacobra, Curtiss P-40 Warhawk i North American P-51A Mustang.
O ile sam silnik był znakomitą konstrukcją, jego podstawową wadą był brak turbosprężarki co ograniczało jego zastosowanie, gdyż dostępna moc silnika poważnie malała na większych wysokościach. Z tego powodu wiele amerykańskich myśliwców zostało wyposażonych w angielski silnik Rolls-Royce Merlin który oferował znakomite osiągi także na dużym pułapie.
Pod koniec zdołano opracować dwustopniową turbosprężarkę która została wprawadzona w późniejszych modelach V-1710 użytych między innymi w samolotach Bell P-63 Kingcobra czy North American P-82 Twin Mustang E/F, a także w wielu eksperymentalnych konstrukcjach takich jak Republic XP-47, Curtiss-Wright XP-55 Ascender, Boeing XB-38 Flying Fortress czy w niezwykle udanym szybkim bombowcu Douglas XB-42 Mixmaster
Łącznie w czasie wojny wyprodukowano ponad 70 000 silników tego typu.
