Allison V-1710

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Allison V-1710-F30R
Allison V-1710-F30R
Dane podstawowe
Typ widlasty
Producent Allison Engine Company
Pierwsze testy 1930
Zastosowanie Lockheed P-38
Curtiss P-40
P-51 Mustang
Liczba egzemplarzy >70 000
Dane techniczne
Długość 2180 mm
Szerokość 744 mm
Wysokość 958 mm
Masa 633,5 kg
Komponenty
Paliwo AVGAS 115/145
Osiągi
Moc 1475 KM (1100 kW) przy 3000 obr/min
Spręż 6,65:1
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Allison V-1710widlasty silnik lotniczy chłodzony cieczą. Został opracowany w Stanach Zjednoczonych w 1936 i w różnych wersjach używany był w licznych samolotach amerykańskich z okresu II wojny światowej.

Był to pierwszy amerykański silnik lotniczy, który osiągnął moc 1000 KM (750 kW). Używany był między innymi przez myśliwce Lockheed P-38 Lightning, Bell P-39 Airacobra, Curtiss P-40 Warhawk i North American P-51A Mustang.

O ile sam silnik był znakomitą konstrukcją, jego podstawową wadą był brak turbosprężarki co ograniczało jego zastosowanie, gdyż dostępna moc silnika poważnie malała na większych wysokościach. Z tego powodu wiele amerykańskich myśliwców zostało wyposażonych w angielski silnik Rolls-Royce Merlin który oferował znakomite osiągi także na dużym pułapie.

Pod koniec zdołano opracować dwustopniową turbosprężarkę która została wprawadzona w późniejszych modelach V-1710 użytych między innymi w samolotach Bell P-63 Kingcobra czy North American P-82 Twin Mustang E/F, a także w wielu eksperymentalnych konstrukcjach takich jak Republic XP-47, Curtiss-Wright XP-55 Ascender, Boeing XB-38 Flying Fortress czy w niezwykle udanym szybkim bombowcu Douglas XB-42 Mixmaster

Łącznie w czasie wojny wyprodukowano ponad 70 000 silników tego typu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]