Koń mechaniczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Koń mechaniczny (KM) – pozaukładowa jednostka mocy. Jednostka mocy w układzie jednostek miar MKS.

1 KM = 75 kgfm/s = 735,49875 W = 0,9863 HP

Jednostka utworzona w XIX w. w Niemczech na wzór konia parowego (HP) stosowanego w krajach anglosaskich dla porównywania mocy maszyn parowych z koniem. Moc 1 KM odpowiadała mocy zaprzęgu z jednym koniem, 2 KM – z dwoma końmi itd. (w przybliżeniu). Jest to moc brutto oddawana przez konia z pominięciem strat. Stosowany bywa też niemiecki skrót PS (Pferdestärke).

Po wprowadzeniu układu SI zastąpiona watem. Nadal często używana do określenia mocy silników spalinowych. Gdy moc podawana jest w obydwu jednostkach, to drugą wartość umieszcza się w nawiasach.

Można spotkać też oznaczenie bhp (lub BHP), jest to Brake Horse Power – moc uzyskana na hamowni; wartość ta może być nieznacznie większa od rzeczywistej mocy wyjściowej, ponieważ nie uwzględnia oporów stwarzanych przez dalsze przekładnie.

Często potocznie przez konie mechaniczne rozumie się brytyjskie konie parowe (HP), co może prowadzić do różnic w obliczeniu mocy (obie jednostki tłumaczy się jako horsepower po angielsku, ewentualnie odróżnia się je: HP(I) - koń parowy, od Imperial i HP(M) - koń mechaniczny, od Metric).

Dawniej spotykana była też jednostka ihp (z ang. indicated horse power) oznaczająca teoretyczną moc silnika parowego, nie uwzględniającą oporów ruchu samego silnika i dalszych przekładni.

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło koń mechaniczny w Wikisłowniku