Alvydas Nikžentaitis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Alvydas Nikžentaitis (ur. 18 października 1961 Poniemuniu koło Jurborka) – litewski historyk, wykładowca Wileńskiego Uniwersytetu Pedagogicznego, od 2000 dyrektor Litewskiego Instytutu Historycznego.

W 1984 ukończył Wydział Historii Wileńskiego Uniwersytetu Państwowego, po czym podjął pracę jako współpracownik naukowy Wydziału Historii Wielkiego Księstwa Litewskiego Instytutu Historycznego Litewskiej SRR. W 1988 obronił dysertację kandydacką poświęconą walce ludu litewskiego przeciwko niemieckiemu uciskowi feudalnemu w I połowie XIV wieku nostryfikowaną przez państwo litewskie w 1992.

W 1992 wraz z Vladasem Žulkusem założył Centrum Historii Prus i Litwy Zachodniej przy Uniwersytecie Kłajpedzkim, którego został dyrektorem. Od 1993 do 1998 szefował Katedrze Historii Uniwersytetu Kłajpedzkiego, później przez dwa lata współpracował naukowo z Centrum Historycznym Prus i Litwy Zachodniej, by we wrześniu 2000 objąć stanowisko dyrektora Litewskiego Instytutu Historycznego.

W 1999 habilitował się z tematyki społeczeństwa litewskiego doby przedchrześcijańskiej.

Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 30 czerwca 2009 za wybitne zasługi w rozwijaniu współpracy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Litewską, za propagowanie wiedzy o wspólnym dziedzictwie historycznym narodów tworzących Rzeczpospolitą Obojga Narodów został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi RP[1].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]