Andrzej Bieńkowski (malarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrzej Bieńkowski
Ak bienkowski.jpg
fotografia Małgorzaty Bieńkowskiej, 2007
Imiona i nazwisko Andrzej Bieńkowski
Data i miejsce urodzenia 24 września 1946
Polska Warszawa,
Polska
Narodowość polska
Dziedzina sztuki malarstwo
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach Cytaty w Wikicytatach

Andrzej Bieńkowski (ur. 1946 w Warszawie) – malarz, etnograf, pisarz. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Malarstwa w pracowni Jana Cybisa oraz na Wydziale Grafiki, dyplom w 1971. Od 1980 roku pracuje na Wydziale Wzornictwa warszawskiej ASP jako wykładowca, od 1995 jest profesorem, prowadzi pracownię malarstwa i rysunku. W 1980 roku rozpoczyna badania etnograficzne - projekt Muzyka Odnaleziona. Interesuje go wieś ze swoimi problemami, ale przede wszystkim muzyka, losy i kondycja muzykantów-wiejskich artystów. Poszukuje instrumentów, odnawia je, rekonstruuje dawne kapele wiejskie. Dokumentuje początkowo w Radomskiem, Rawskim, Łódzkim, później także Lubelskim, od 2003 roku na Ukrainie. W trakcie swoich wypraw na wieś zgromadził wielkie prywatne archiwum etnograficzne, zawierające tysiące nagrań audio, video, zdjęć (w tym archiwalnych) oraz instrumentów. Współpracował z warszawskim Domem Tańca, prezentował swoje nagrania w 2 programie PR (wraz z Marią Baliszewską) w audycjach pt. Muzyka Odnaleziona. Współpracuje z Januszem Prusinowskim przy realizacji projektu Mazurki Reaktywacja.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Nagroda na Ogólnopolskim Festiwalu sztuk Pięknych, Szczecin 1974

Nagroda na Mędzynarodowym Konkursie na plakat poświęcony Prawom Człowieka, Strasbourg, Francja 1974

Nagroda za debiut malarski Towarzystwa Sztuk Pięknych, Warszawa 1976

Nagroda Rektora II stopnia, ASP Warszawa 1987

Złota Odznaka ZPAP, Warszawa 1993

Nagroda Rektora I stopnia, ASP Warszawa 1990

Nagroda im. Oskara Kolberga, 1995

Nagroda Krytyki Artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida 2008

Malarz[edytuj | edytuj kod]

Zadebiutował w latach 1970. Od początku twórczości tworzył sztukę figuratywną, gdzie zarówno groteska, jak i ironia miały swoje ważne miejsce. Swoje obrazy i gwasze zapełniał wymyślonymi człekostworami. Od początku lat 1980. do obrazów Bieńkowskiego zaczyna przenikać fascynacja wsią, folklorem. Pojawiają się postaci wiejskich muzykantów. Obrazy stają się ekspresyjne, czasem drapieżne. Artysta ma poczucie, że utrwala obraz rzeczywistości, która wkrótce przestanie istnieć. I rzeczywiście, około 2009 roku Bieńkowski wraca do wymyślonego świata swoich obrazów, tworzy kompilacje wspomnień, anegdot, jakby komiksów na płótnie.


Prace w zbiorach: Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe w Krakowie, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Bibliotek Narodowa w Warszawie, Centralne Biuro Wystaw Artystycznych w Warszawie, Biuro Wystaw Artystycznych Kłodzko, kolekcja Wojciecha Fibaka, kolekcja Ewy Pape, Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, Galeria Studio, Warszawa, Galeria Zachęta, Warszawa, Muzeum im. O. Kolberga, Przysucha

Ważniejsze wystawy[edytuj | edytuj kod]

1976 – Galeria Viotii, Turyn

1980 – Galeria Studio, Warszawa "Niewidzialna dziewica" (wspólnie z T. Ciecierskim, Ł. Korolkiewiczem)

1983 – Galeria Hansa Barlacha, Hamburg, Niemcy

1984 – Pracownia autora, Warszawa (wraz z Elżbietą Sikorską)

1987 – Galeria Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Warszawa

1988 – Pracownia Dziekanka, Warszawa (malarstwo, fotografie)

1988 – Galeria Brantebjorg, Nykobing, Dania

1989 – Galeria Pokaz, Warszawa (fotografie, video)

1990 – Instytut Polski, Sztokholm, Szwecja

1990 – Galeria Vision, Sztokholm, Szwecja

1994 – Galeria ZPAP, Warszawa

1995 – Muzeum im. O. Kolberga, Przysucha "Świat obok nas"

1996 – Dom tańca "Wiejscy muzykanci" (fotografie)

1999 – Galeria Aula, ASP Warszawa (wraz z Łukaszem Korolkiewiczem, Włodzimierzem Pawlakiem, Jackiem Sempolińskim)

2000 – Galeria Studio, Warszawa (wraz z Teodorem Bokiem)

2001 – Ambasada Polska, Tokio, Japonia (malarstwo, fotografie, video)

2001 – Muzeum im. O. Kolberga, Przysucha (fotografie, video)

2002 – Rudolstadt, Niemcy (fotografie, video)

2006 – Muzeum im. K. Pułaskiego, Warka

2008 – Muzeum Wsi Radomskiej, Radom (fotografie)

2009 – Muzeum Mazowieckie w Płocku (fotografie, zbiór instrumentów, video)

2009 – Muzeum im. O. Kolberga, Przysucha (fotografie)

2009 – Galeria Gardzienice, Lublin (malarstwo, fotografie)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej K. Bieńkowski - katalog wystawy malarstwa, Galeria DAP, Warszawa 1994

Pisarz, etnograf[edytuj | edytuj kod]

  • Publikacje serii Muzyka Odnaleziona (Muzyka Odnaleziona, od 2007), książki z płytami CD, materiały z archiwów etnograficznych autora, książki nagradzane w Konkursie PR Fonogram Źródeł

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]