Anna Orleańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Anna, księżna Kalabrii, także Anna Małgorzata Brygida Maria Orleańska (ur. 4 grudnia 1938, w Woluwe-Saint-Pierre, w Belgii) - księżniczka francuska oraz księżna Kalabrii i infantka Hiszpanii jako żona Karola Sycylijskiego, artystka.

Księżna Anna jest trzecią córką i piątym dzieckiem JKW Henryka, hrabiego Paryża, orleańskiego pretendenta do tronu Francji (1908-1999), i jego żony - JKW Izabelli Orleańskiej-Bragança (1911-2003), księżniczki brazylijskiej.

Jako dziecko księżna Anna mieszkała na wygnaniu w Belgii, potem Maroko, Hiszpanii i Portugalii. Do Francji przyjechała, żeby skończyć liceum i zdała tam maturę. W 1960 księżna Anna związała się z królem na wygnaniu - Symeonem II Bułgarskim (ur. 1937), ale Watykan nie zgodził się na małżeństwo katoliczki Anny z prawosławnym Symeonem.

W 1962 w Atenach, na weselu Jana Karola Burbona, późniejszego króla Hiszpanii, i Zofii Glücksburg, księżniczki greckiej i duńskiej, księżna Anna poznała Karola Sycylijskiego i zaręczyła się z nim. Karol był synem Alfonsa Burbona, księcia Kalabarii, i Alicji Burbon, księżniczki parmeńskiej. Ojciec Anny i ojciec Karola byli ze sobą w chłodnych stosunkach, ponieważ hrabia Paryża nie uznał pretensji Alfonsa do tronu Obojga Sycylii. Alfons zmarł w 1964, a Karol odziedziczył po nim tytuł księcia Kalabrii i został głową królewskiej rodziny Burbonów Sycylijskich. W 1965 Anna i Karol otrzymali wreszcie zgodę na ślub.

Para pobrała się 12 maja 1965 w kaplicy królewskiej w Dreux, we Francji. Nowożeńcy zamieszkali w Madrycie, gdzie Karol pracował jako prawnik. W 1994 król Jan Karol I przyznał Karolowi tytuł Infanta Hiszpanii i prawo do dziedziczenia tronu Hiszpanii. Anna zaczęła malować, uczył ją hiszpański malarz Pablo Echevarría. Anna maluje do dzisiaj podobnie jak kilkoro jej rodzeństwa np. siostra Diana, księżna Wirtembergii. Jej prace pojawiają się na wystawach w różnych muzeach sztuki nowoczesnej np. w Salta, w Argentynie oraz regularnie w samej Hiszpanii. Ostatnia z wystaw księżnej pt. Ucieczka. Akwarele 2003-2004 w paździenriku 2007 pojawiła się w Galeríi Arteveintiuno w Madrycie.

Dzieci i wnuki[edytuj | edytuj kod]

  • księżniczka Cristina Burbon-Sycylijska (ur. 1966, Madrycie), żona Pedro López-Quesada y Fernández Urrutia (ur. 1964). Ich dziećmi są:
    • Victoria Lopez-Quesada y de Borbón-Dos Sicilias (ur. 1997)
    • Pedro Lopez-Quesada y de Bórbon-Dos Sicilias (ur. 2003)
  • księżniczka María Burbon-Sycylijska (ur. 1967, w Madrycie), żona arcyksięcia Simeona Austriackiego (ur. 1958) - wnuka cesarza Karola I Habsburga. Ich dziećmi są:
    • arcyksiążę Johannes Austriacki (ur. 1997)
    • arcyksiążę Ludwig Austriacki (ur. 1998)
    • arcyksiężniczka Isabel Austriacka (ur. 2000)
    • arcyksiężniczka Carlota Austriacka (ur. 2003)
    • arcyksiążę Philipp Austriacki (ur. 2007)
  • książę Pedro Burbon-Sycylijski, książę Noto (ur. 1968, w Madrycie), morganatyczny mąż Sofii Landaluce y Melgarejo (ur. 1973). Ich dzieci nie dziedziczą rodzinnych tytułów i nie mają praw do trony sycylijskiego:
    • Don Jaime de Borbón-dos Sicilias y Landaluce (ur. 1992)
    • Don Juan de Borbón-dos Sicilias y Landaluce (ur. 2003)
    • Don Pablo de Borbón-dos Sicilias y Landaluce (ur. 2004)
    • Don Pedro de Borbón-dos Sicilias y Landaluce (ur. 2007)
    • Doña Sofia de Borbón-dos Sicilias y Landaluce (ur. 2008)
    • Doña Blanca de Borbón-dos Sicilias y Landaluce (ur. 2011)
  • księżniczka Inés María Burbon-Sycylijska (ur. 1971, w Madrycie), żona Nobile Michele Carrelli Palombi dei Marchesi di Raiano (ur. 1965). Ich dziećmi są:
    • Nobile Teresa Carrelli Palombi dei Marchesi di Raiano (ur. 2003)
    • Nobile Blanca Carrelli Palombi dei Marchesi di Raiano (ur. 2005)
  • księżniczka Victoria Burbon-Sycylijska (ur. 1976, w Madrycie), żona Markosa Nomikosa (ur. 1965). Ich dziećmi są:
    • Anastasios Nomikos (ur. 2005)
    • Ana Nomikos (ur. 2006)
    • Carlos Nomikos (ur. 2008)