Anna Zofia Sapieha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Księżna Anna Zofia z córką Izabellą i synową Marią z Grocholskich
Portret Anny z Sapiehów Czartoryskiej

Anna Zofia z Sapiehów Czartoryska (ur. 17 października 1799 w Saint-Germain-en-Laye, zm. w 24 grudnia 1864 w Montpelier) – polska działaczka społeczna i filantropka.

Córka Aleksandra Antoniego Sapiehy i Anny z Zamoyskich. Dzieciństwo i młodość spędziła w Teofipolu, Radzyniu, Paryżu i Wilnie, wychowywana wyłącznie przez matkę.

29 września 1817 wyszła w Radzyniu za mąż za Adama Jerzego Czartoryskiego. Mieli czwórkę dzieci: Witolda (6 czerwca 1824 - 14 listopada 1865), Leona (zmarł w wieku 3 lat), Władysława i Izabellę Elżbietę.

Na emigracji we Francji w środowisku Hotelu Lambert zajmowała się działalnością społeczną. W 1834 r. powołała do życia Towarzystwo Dobroczynności Dam Polskich, na czele którego stała aż do chwili śmierci. Organizowała liczne imprezy dobroczynne. Kierowała Instytutem Panien Polskich. W 1846 r. otworzyła przytułek Dom św. Kazimierza.

Zmarła 24 XII 1864 r. w Montpellier, pochowana została w Sieniawie.

Jeden ze swoich utworów, "Rondo á la Krakowiak F Dur, op. 14" zadedykował jej Fryderyk Chopin.