Apollo 5

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Apollo 5
LM1 embr original.jpg
Emblemat misji Apollo 5
Inne nazwy SA-204/LM-1
Indeks COSPAR 1968-007A – człon wznoszenia
1968-007B – człon zniżania
Zaangażowani NASA
Rakieta nośna Saturn IB
Miejsce startu Cape Canaveral Air Force Station, Stany Zjednoczone
Orbita
(docelowa, początkowa)
Perygeum 167[1] km
Apogeum 222[1] km
Okres obiegu 88,4[1] min
Nachylenie 31,63[1]°
Czas trwania
Początek misji 22 stycznia 1968 (22:48:08 UTC)
Koniec misji 23 stycznia 1968
Powrót do atmosfery 24 stycznia / 12 lutego 1968
Wymiary
Masa całkowita 14 360[1] kg

Apollo 5 – pierwszy bezzałogowy lot próbny modułu księżycowego LM realizowany w ramach programu Apollo. Lot posiadał wewnętrzne oznaczenie SA-204/LM-1. Nie przewidziano lądowania.

Główne cele misji[edytuj | edytuj kod]

  1. Ocena działania silników członu wznoszenia i członu zniżania LM (w tym test ponownego uruchomienia).
  2. Test separacji członów LM.
  3. Ocena funkcjonowania S-IVB/IU na orbicie.

Podstawowe dane[edytuj | edytuj kod]

  • Statek: LM-1 (lądownik księżycowy),
  • Masa statku LM: 14 360 kg,
  • Rakieta nośna: Saturn IB SA-204,
  • Masa startowa rakiety nośnej: 583 050 kg,
  • Stanowisko startowe: 37B,
  • Start: 17:48:08 EST[2] (22:48:08 UTC)
  • Azymut startu: 31,6°,
  • Apogeum: 961 km (orbita ostateczna członu wznoszenia),
  • Perygeum: 172 km (orbita ostateczna członu wznoszenia),
  • Czas trwania misji: 7 godz. 52 min. 10 s.

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

Start misji Apollo 5
Lądownik LM podczas testów przedstartowych

Statek kosmiczny został wyniesiony na orbitę 22 stycznia 1968 przy pomocy rakiety nośnej Saturn IB. Był to ten sam egzemplarz rakiety, który był używany podczas testów naziemnych przed lotem Apollo 1, gdy 27 stycznia 1967 śmierć poniosło trzech astronautów. Pożar nie uszkodził wtedy samego Saturna IB i mógł być on wykorzystany do kolejnej misji.

Testowany lądownik księżycowy (LM) nie posiadał okienek. Podczas prób naziemnych uległy uszkodzeniu, a inżynierowie nie byli w stanie ustalić przyczyny takiego stanu rzeczy. Dlatego też zastąpiono je aluminiowymi płytami. Poza tym moduł księżycowy nie był wyposażony w podpory niezbędne do lądowania na powierzchni Księżyca.

Podczas startu Saturn 1B spisał się bez zarzutu. Już po dziesięciu minutach drugi człon rakiety (S-IVB) z ładunkiem wszedł na orbitę okołoziemską. Po dalszych 45 minutach lotu od członu S-IVB oddzielił się lądownik LM[3]. Po dwóch kolejnych okrążeniach Ziemi odpalono silnik członu zniżania, ale pracował on jedynie przez 4 sekundy zamiast zaplanowanych 39. Jego pracę wstrzymał komputer pokładowy z powodu błędu w oprogramowaniu – program uznał, że statek rozpędza się zbyt wolno i wyłączył silnik. Aby zrealizować podstawowe cele misji zastosowano plan alternatywny. Zdalnie wyłączono komputer pokładowy i na komendy przesłane z Ziemi[3] przeprowadzono serię odpaleń silnika członu zniżania, a następnie na 60 sekund uruchomiono silnik członu wznoszenia, co spowodowało oddzielenie się i oddalenie tego członu. Kolejne, kilkuminutowe uruchomienie silnika członu wznoszenia sprawiło, że samodzielnie osiągnął on orbitę o wysokości 172 x 961 km[4].

Misja Apollo 5 zakończyła się 23 stycznia 1968. Człon wznoszenia spłonął następnego dnia przy wejściu w atmosferę, natomiast człon zniżania pozostał na orbicie i spłonął w atmosferze 12 lutego 1968.

Pomimo problemu z przedwczesnym wyłączeniem silnika członu zniżania, NASA uznała misję za sukces.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Apollo 5 (ang.). W: NSSDC Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2013-08-03].
  2. Opis misji Apollo 5 (ang.)
  3. 3,0 3,1 Courtney G. Brooks, James M. Grimwood, Loyd S. Swenson: Chariots for Apollo: A History of Manned Lunar Spacecraft (ang.). W: NASA Special Publication-4205 [on-line]. NASA, 1979. [dostęp 2013-08-03].
  4. Mark Wade: Apollo LM (ang.). Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2013-08-03].