Aralia chińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aralia chińska
Aralia chińska w Arboretum w Rogowie
Aralia chińska w Arboretum w Rogowie
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd selerowce
Rodzina araliowate
Rodzaj aralia
Gatunek aralia chińska
Nazwa systematyczna
Aralia chinensis L.
Sp. Pl. 1: 273 (1753)

Aralia chińska (Aralia chinensis L.) – gatunek należący do rodziny araliowatych. Występuje w Chinach (w prowincjach Fujian, Guangdong, Guangxi, Guizhou, Hainan i Jiangxi) oraz w Wietnamie i Malezji[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Krzew (1,5)2-5 m wysoki, rzadziej małe drzewo do 7(8) m wysokości. Pędy o korze jasnobeżowej, grubej opatrzone kolcami.
Liście
Dwukrotnie pierzaste, skrętoległe; na rozgałęzianiach osi liścia para dodatkowych listków. Ogonki liściowe 25-40 cm długie, owłosione lub kolczaste. Ogonki listków (1)3-7(12) mm długie. Listków po 5-13 w segmencie, sztywnych, stosunkowo grubych, owalnych do szeroko-owalnych, o wymiarach 7-16,5 x 5-11,5 cm. Górna powierzchnia blaszki liściowej blado szaro-zielona, pokryta wełnistymi włoskami; dolna powierzchnia blaszki jasnawo-zielona, gęsto owłosiona; żyłki liściowe w 9-11 parach. Nasady listków nieco sercowate do zaokrąglonych; krawędzie listków nierówno piłkowane, szczyt ostro zakończony, czasem silnie wyciągnięty i skrzywiony w bok.
Kwiatostany
Wydłużone wiechy baldachów; szypuła wiechy długa na 20 cm, szypuły baldachów – na 35-80 cm; wiecha zakończona baldachem o specyficznej budowie:centralny baldaszek składa się z kwiatów obupłciowych, boczne – z męskich. Podsadki nie odpadające, lancetowate, wąsko trójkątne albo podługowate, czasem podobne do liści, długie na 2,5 cm. Baldaszki 20-50-kwiatowe.
Kwiaty
Obupłciowe lub jednopłciowe (męskie), drobne, 5-krotne, zwykle białe. Szypułki kwiatowe dług. 8-21 mm, gęsto owłosione. Krawędź kielicha z 5 ząbkami. Płatków korony 5, w pączku zachodzących na siebie. Pręcików 5, W zalążni 5 owocolistków. Szyjek słupka 5 zrośniętych u podstawy.
Owoce
Jagody, okrągłe, do okrągło-owalnych, średnicy 3-4,5 mm; szyjki słupka nie odpadające, zagięte do tyłu.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Nanofanerofit. Występuje na brzegach potoków w lasach, w zaroślach na stokach. Kwitnie w październiku-grudniu, owocuje w listopadzie-styczniu. Roślina trująca

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina ozdobna: Do Europy (Francja) introdukowana w 1838. Może być uprawiana w strefach mrozoodporności 7-10[3]. Wymaga gleby stale wilgotnej, nieco kwaśnej. Dobrze rośnie w półcieniu. Rozmnaża się z nasion wysiewanych jesienią, lub wiosną z odrostów[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-16].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
  3. 3,0 3,1 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.