Bełt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy pocisku kuszy. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Grot bełtu z XIV wieku
Groty. XIII-XV wiek
Współczesny bełt

Bełtpocisk przypominający strzałę, używany do strzelania z kuszy. Najczęściej jest cięższy i krótszy od strzały stosowanej w łukach. Jego własności zależą od typu kuszy.

W skład bełtu, podobnie jak strzały wchodzą: grot, promień i niekiedy lotka. Zasięg i prędkość lotu bełtu zależy od kuszy i jej siły naciągu, ale także od długości i masy samego bełtu.

Groty bełtów miały najczęściej ostrza w kształcie ostrosłupów o podstawie kwadratowej, spotyka się też groty rozwidlone[1].

Przypisy

  1. Tadeusz Nowak, Zarys dziejów wojskowości ... s. 116

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Grabski, ’’Tadeusz Nowak’’ i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864. T. 1. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.
  • PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło bełt w Wikisłowniku