Strzała

Z Wikipedii

Strzała – pocisk przeznaczony do łuku.

[edytuj] Strzała w łucznictwie tarczowym

Budowa:

• metalowy (np. stalowy, aluminiowy, tytanowy) grot, obciążający przód strzały i umożliwiający wbicie się w tarczę
• promień (rurka) z aluminium, karbonu lub grafitu
• nasadka (zdjęcie), najczęściej plastikowa, czasem mocowana na aluminiowym trzpieniu
• lotki, przyklejane wzdłuż osi strzały, wykonywane z tworzyw sztucznych, stabilizujące lot.

Takie strzały są wytwarzane w różnym parametrze twardości, twardość strzały dobiera się do łuku – jest to niezbędne do uzyskania "czystego" lotu strzały.

Strzały dzieli się ze względu na materiał z którego wykonano promień na:

• strzały aluminiowe – zazwyczaj dla początkujących z powodu niskiej ceny, lub do strzelań halowych gdy duża grubość strzały może pomóc w zdobyciu większej liczby punktów a bez znaczenia jest reakcja strzały na wiatr
• strzały karbonowe – przewagą takiej strzały nad strzałą aluminiową jest przede wszystkim mniejsza masa ale okupiona mniejszą trwałością przy zderzeniu z twardą przeszkodą (nietrafieniu w matę)
• strzały aluminiowo-karbonowe (A/C) – wykonane z rurki aluminiowej wewnątrz oblanej warstwą karbonu, zazwyczaj b. wysokiej jakości, b. cienkie, w dużym stopniu odporne na znoszenie przez wiatr
• strzały grafitowe – niedawno pojawiły się na rynku, są produkowane np. przez firmę Cartel, charakteryzują się niezwykle dużą odpornością na zginanie

Wiodącymi producentami strzał na świecie są:

• Easton Sports – produkuje chyba najbardziej popularne strzały na świecie:
  • X10, A/C/E, A/C/C – strzały aluminiowo-karbonowe, bardzo wysokiej jakości
  • X7, XX75 – strzały aluminiowe, zazwyczaj o dużej grubości, popularne w trakcie strzelania na hali
  • Jazz – strzały aluminiowe, bardzo popularne wśród początkujących ze względu na niską cenę i dobrą jakość
• Cartel
  • Olimpian-Triple
• Beman
  • ICS ENERGY
• Black Sheep
  • Camp

[edytuj] Strzała w łucznictwie tradycyjnym

Strzały do łucznictwa tradycyjnego różnią się od tarczowych zastosowanymi materiałami a także tym, że zamiast nasadki mogą mieć nacięcie. Taką strzałę można amatorsko wykonać z dowolnej, w miarę prostej gałęzi, którą należy najpierw zestrugać tak, aby zyskała jednakową grubość na całej długości, następnie zanurzywszy na kilka minut w wodzie naciągnąć nad rozżarzonymi węglami (tak aby nie przypalić drewna). Gdy woda odparuje, strzała grzeje się jeszcze nad żarem przez kilkadziesiąt minut (ok. 30-40 min.), następnie ciągle mocno naciągnięta stygnie przez około 20 min. Do wyprostowanego w ten sposób kawałka drewna mocuje się kawałkiem lnianego sznurka uprzednio wykonany grot, lub po prostu ostrzy jeden koniec drzewca, z drugiej strony robi się małe nacięcie, w którym osiądzie cięciwa i ewentualnie robi brzechwy, czyli lotki z ciętych piór. Tak wykonane strzały, mimo swojej trwałości, wytrzymują maksymalnie do 30 zderzeń z celem (oczywiście zdarzają się wyjątki).

[edytuj] Zobacz też

• Bełt