Bernard-Marie Koltès

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bernard-Marie Koltès - (ur. w 1948 w Metz, zm. w 1989 w Paryżu) - francuski pisarz, aktor i reżyser.

Koltès był jednym z czołowych przedstawicieli francuskiego teatru absurdu i autorem wielu nowoczesnych, zwykle wywołujących kontrowersje sztuk. Będąc gejem[1] spotykał się często z postawami niechęci, homofobii. Doprowadzało go to do wyobcowania ze społeczeństwa w jakim żył, samotności i stanów depresyjnych. Jego sztuki, (podobnie, jak wiele prac Geneta, który był jego literacką muzą) budują obraz człowieka uwikłanego w wewnętrzne spory, próby ucieczki od samotności i protest wobec nieczułego społeczeństwa państw zamożnych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1948 w Metz, we Francji. Tamże ukończył studia w Collège Saint Clèment. W 1967 uczęszczał na wykłady w Szkole Dziennikarstwa w Strasburgu[2]. W wieku 22 lat napisał i wyreżyserował swoją pierwszą sztukę teatralną, La Nut justee avant les forêts. Był to okres jego pierwszych teatralnych prób i nauki u boku znanego reżysera francuskiego, Patrice Chéreau. Światowe uznanie przyniosła mu wystawiona w 1985 w teatrze Amandiers sztuka Combat de nègre et de chiens[3]. Inną jego znaną sztuką jest Samotność pól bawełnianych. Adaptowana na sceny polskiego teatru (Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach) przez reżysera Radosława Rychcika w oryginalnej, ascetycznej inscenizacji grana była przez kielecki zespół w Polsce, Ameryce Północnej i Południowej. Przedstawienia w Los Angeles i w Vancouverze zyskały bardzo pochlebne opinie krytyków[4][5].

Koltes zmarł w wyniku komplikacji AIDS w 1989. Wkrótce przed śmiercią ukończył swój ostatni dramat Roberto Zucco, oparty na życiu psychopatycznego zabójcy Roberto Succo. Premiera tej sztuki odbyła się w Berlinie w rok po śmierci pisarza[6].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy