Metz

Metz
Katedra w Metzu
Herb Metzu Flaga Metzu
Państwo	Francja
Departament	Mozela
Burmistrz	Dominique Gros
Powierzchnia	41,94 km²
Wysokość	162-256 m n.p.m.
Populacja (2005) • liczba ludności • gęstość	124 300 2951 os./km²
Kod pocztowy	57000
Położenie na mapie Francji Metz
49°07′N 6°11′E
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Place D'Armes

Metz – miasto i gmina w północno-wschodniej Francji nad Mozelą, stolica regionu Lotaryngia i departamentu Mozela. Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 119 594 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 2852 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Metz plasuje się na 1. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 20.).

Historia

Początkowo miejsce, w którym rozwinęło się miasto, określano jako Divodurum Mediomatricum. W czasach panowania na tych terenach Cesarstwa Rzymskiego, miasto stało się jednym z głównych ośrodków Galii, bogacącym się na eksporcie wina. Powstał tu duży amfiteatr, akwedukt oraz fortyfikacje. W końcu V wieku Metz został zajęty przez Franków. W tym czasie obecni byli już na tym terenie Chrześcijanie czego dowodzi istnienie tutaj w V wieku kościoła. W 840 roku w tutejszej bazylice św. Piotra został pochowany król Franków i cesarz rzymski Ludwik I Pobożny.

W 843 roku Metz stał się stolica Królestwa Lotaryngii.

W XII wieku mieszczanie rozpoczęli starania o uniezależnienie się spod władzy biskupów.

W 1674 roku fortyfikacje zostały wzmocnione dzięki pracom kierowanym przez Vaubana (tenże napisał do króla "każde warowne miasto Waszej Królewskiej Mości broni województwa, Metz natomiast, broni państwa"), a w 1730 roku przez Cormontaigne. W 1790 roku utworzono departament Mozelle, którego Metz stał się stolicą. Podczas Wojen napoleońskich wojska szóstej koalicji w 1814 i 1815 roku bezskutecznie oblegały miasto bronione przez francuski garnizon gen. Durutte. 5 sierpnia 1811 w mieście urodził się przyszły kompozytor Ambroise Thomas.

Po wojnie francusko-pruskiej od 1871 roku znajdował się we władaniu Cesarstwa Niemieckiego. W tym okresie umieszczono w mieście silny niemiecki garnizon i zbudowano drugą i trzecią linię obronną. Po I wojnie światowej w listopadzie 1918 roku miasto zostało odzyskane przez Francję. W 1940 roku Metz został wcielony do III Rzeszy Niemieckiej. Oswobodziły je wojska gen. Pattona w listopadzie 1944 roku.

Zabytki

• Bazylika św. Piotra (Saint-Pierre-aux-Nonnains) z 380 roku (jeden z najstarszych kościołów w Europie). Pierwotnie bazylika rzymska, przekształcona w kościół w VII wieku. Przebudowana w X wieku. Odrestaurowana w XX wieku.
• Katedra św. Szczepana z XIII w. z witrażami Marca Chagalla.
• Kościół Saint-Maximin z XII-XV wieku (witraże Jean Cocteau)
• Kościół Notre Dame z XVIII wieku
• Kościół Sainte-Ségolène z XIII w.
• Kościół św. Marcina z XII w.
• Kościół Sainte-Ségolène z XIII wieku
• Opactwo św. Wincentego z X wieku
• Klasztor Trynitarzy z XIII wieku
• Ratusz z 1755 r., proj. Jacques-François Blondel
• Dom François Rabelais
• Dom Paula Verlaine
• Opéra-Théâtre z lat 1732-1752 r. w stylu klasycystycznym, proj. Jacques Oger
• Kaplica Templariuszy z XIII wieku
• Synagoga z 1848 roku
• Temple Neuf dla protestantów z lat 1901–1904 w stylu neoromańskim
• Brama des Allemands z XIII-XV wieku
• Brama Chandellerue z XIII wieku
• Brama Serpenoise z XIX wieku
• Fort de Queuleu z XIX wieku
• Pałac Gubernatora z lat 1902-1905 w stylu neoflamandzkim
• Stacja kolejowa Gare de Metz z 1908 roku

Polonica

W miejscowym kościele katolickim znajduje się też tablica upamiętniająca ks. Wojciecha Rogaczewskiego.

Miasta partnerskie

• Trewir, Gloucester, Luksemburg, Yichang, Karmiel, Kansas City, Hradec Králové, Saint-Denis

Linki zewnętrzne

• Źródło danych: Francuski urząd statystyczny (fr.).

• 

  Most w Metz

• 
• 

  Portal katedry

• 

  Nawa główna katedry

• 
• 

  Pałac Sprawiedliwości

• 

  Kościół św. Piotra

• 

  Plac Saint Jacques

• 

  Brama des Allemandes

• 

  Teatr

• 

  Centre Pompidou w Metz

• 

  Metz w czasach rzymskich