Biblioteka programistyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Biblioteka programistycznaplik dostarczający podprogramy, dane oraz typy danych które mogą zostać wykorzystane z poziomu kodu źródłowego programu.

Wyróżnia się biblioteki statyczne, dynamiczne oraz uruchomieniowe.

Biblioteki są bardzo często związane z jednym językiem programowania. Interfejsy do innych języków są tworzone za pomocą tzw. wrapperów – fragmentów kodu, które odbierają wywołanie w języku danego programu, przetwarzają je na wywołanie języka biblioteki, wysyłają wywołanie do biblioteki i przetwarzają zwrócone wyniki na postać odpowiednią dla danego języka. Popularnym językiem, w którym pisane są biblioteki, jest język C, ze względu na łatwość pisania wrapperów z C do innych języków.

Za twórców koncepcji bibliotek uważani są Maurice Wilkes, David J. Wheeler i Stanley Gill, autorzy książki „The Preparation of Programs for an Electronic Digital Computer” z 1951.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]