Bielik melanezyjski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Bielik melanezyjski | |
| Haliaeetus sanfordi[1] | |
| Mayr, 1935 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | szponiaste |
| Rodzina | jastrzębiowate |
| Podrodzina | myszołowy |
| Rodzaj | Haliaeetus |
| Gatunek | bielik melanezyjski |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
Bielik melanezyjski (Haliaeetus sanfordi) – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Gatunek endemiczny, występuje jedynie na Wyspach Salomona. Zamieszkuje przybrzeżne lasy i jeziora.
Gatunek został odkryty przez dr. Leonarda C. Sanforda, od którego nazwiska została nadana mu nazwa. Po raz pierwszy opisany przez Ernsta Mayra w 1935 roku.
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Morfologia [edytuj]
- Wygląd zewnętrzny
- Upierzenie białawo-brązowe, nieco jaśniejsze na głowie i szyi. Od piersi w dół zabarwienie od ciemnobrązowego do szaro-czarnego. Ten gatunek jest wyjątkiem w rodzaju Haliaeetus, ponieważ ma ogon ciemny przez całe życie.
- Rozmiary
- długość ciała ok. 70–90 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 165–185 cm
Pożywienie [edytuj]
Pożywienie tego orłana to głównie padlina, ryby, kraby, żółwie i węże morskie. Sporadycznie także małe ptaki oraz owoce rosnące w koronach lasów deszczowych.
Rozród [edytuj]
- Jaja
- Zwykle składa dwa jaja.
- Pora lęgowa
- Od sierpnia do października.
Przypisy
- ↑ Haliaeetus sanfordi w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Haliaeetus sanfordi. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- IUCN2006 BirdLife International Database entry includes justification for why this species is vulnerable
- Birdlife factsheet
- Wink, M.; Heidrich, P. & Fentzloff, C. (1996): A mtDNA phylogeny of sea eagles (genus Haliaeetus) based on nucleotide sequences of the cytochrome b gene. Biochemical Systematics and Ecology 24: 783-791. PDF fulltext
