Bitwa pod Argentovarią

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Argentovarią
Wojny Rzymian z Germanami
Alemanni expansion.png
Ekspansja Alamanów
Czas 378
Miejsce Argentovaria (ob. Horbourg) k.Colmaru, Alzacja
Terytorium Francja
Wynik zwycięstwo Rzymian
Strony konfliktu
Rzymianie Alamanowie (Lentiensowie)
Dowódcy
Mallobaudes, Nannien Priariusz
Siły
wiele kohort 40 000
Straty
nieznane 30 000 – 35 000
Wojny Rzymian z Germanami

Vesontio - Aduatuca - Cibrica - Fryzja - Germania (I) - Germania (II) - Germania (III) - Germania (IV) - Las Teutoburski - Germania (V) - Germania (VI) - Długie Mosty - Idistaviso - wał angrywarski - Fryzja (II) - Germania (VII) - Germania (VIII) - Germania (IX) - Germania (X) - Castra Vetera - Vada - Bonn - Germania (XI) - Germania (XII) - Wojny markomańskie - Germania (XIII) - Germania (XIV) - Germania (XV) - Mediolan - Augusta Vindelicorum - Jezioro Garda - Piacenza - Fano - Pawia - Germania (XVI) - Lingones - Vindonissa - Germania (XVII) - Jezioro Bodeńskie - Reims - Brotomagum - Argentoratum - Germania (XVIII) - Germania (XIX) - Skarponna - Châlons sur Marne - Solicinium - Germania (XX) - Germania (XXI) - Argentovaria

Bitwa pod Argentovarią (Argentarią) – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 378 w trakcie wojen Rzymian z Germanami.

W roku 377 Goci zajęli znaczną część Tracji, co bardzo zaniepokoiło cesarza rzymskiego Gracjana. Obawiając się kolejnych najazdów Gracjan porozumiał się z Walensem, któremu nakazał zebrać wszelkie dostępne siły i wyruszyć do Tracji. O planach tych dowiedzieli się jednak Lentiensowie – jedno z plemion alamańskich, którzy w lutym 378 r. przekraczając granicę Recji po zamarzniętym Renie uderzyli na ziemie podległe Rzymianom. Siły Alamanów liczyły 40 000 ludzi. W odpowiedzi na najazdy Lentiensów Cesarz Gracjan zebrał siły rzymskie i rezerwy galijskie, które pod dowództwem Mallobaudesa i Nanniena ruszyły przeciwko Alamanom. Do bitwy doszło w roku 378 pod Argentovarią (obecnie Horbourg), 50 km od Strasburga. Początkowo przewagę uzyskali Alamanowie, ostatecznie jednak zostali rozbici, a cała bitwa zakończyła się ich klęską. W starciu śmierć poniósł m.in. król Lentiensów Priariusz i ponad 30 000 jego wojowników. Po bitwie Gracjan ścigał niedobitki przeciwnika aż za Ren, gdzie zmusił ich ostatecznie do kapitulacji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Szeląg: Bitwa pod Adrianopolem, 9 sierpnia 378, wyd. Inforteditions, Zabrze 2006.