Walens
| Walens | |
| Imiona | Flavius Iulius Valens |
| Panował jako | Flavius Iulius Valens Augustus |
| Czas panowania | 28 marca 364 r. – 9 sierpnia 378 r. |
| Dynastia | walentyniańska |
| Data urodzin | 328 r. |
| Data śmierci | 9 sierpnia 378 r. |
| Moneta | |
Solid Walensa |
|
| Lista cesarzy rzymskich | |
Walens, właściwie Flavius Iulius Valens (ur. 328, zm. 9 sierpnia 378) – cesarz rzymski od 364 roku. Przyrodni brat Walentyniana I, który przekazał mu rządy we wschodniej części cesarstwa. Ingerował w wewnętrzne spory Kościołów na rzecz arianizmu, którego był wyznawcą. Dbając o zasoby biblioteki konstantynopolitańskiej cesarz ustanowił etatowych kopistów - antiquarii, (4 greckich i 3 łacińskich) - którzy na stałe zajmowali się przepisywaniem i konserwacją starych tekstów klasyków[1].
Prowadził wojnę z Gotami (367–368), następnie (370–378) walczył z królem perskim Szapurem II, który zajął Armenię. Został zmuszony do przerwania działań wojennych w 378, gdy wśród osiedlonych w prowincjach naddunajskich Wizygotów wybuchło powstanie. Zginął w przegranej z nimi bitwie pod Adrianopolem.
Walens był żonaty z Domniką (Albia Domnica), córką Petroniusza, dowódcy jednego z legionów. Z tego małżeństwa pochodzili:
- Walentynian Galates, ur. w styczniu 366, zm. przed 373,
- Anastazja,
- Karosa.
Bibliografia[edytuj]
- Krawczuk A., Poczet cesarzowych rzymskich, Warszawa 1998, s. 234–235.
Przypisy
- ↑ Tadeusz Sinko, Literatura grecka, T.III cz.2, PAU Kraków 1954, s. 66
| Poprzednik Jowian |
Cesarz rzymski (współrządy z Walentynianem I, Gracjanem i Walentynianem II) 364 - 378 |
Następca Teodozjusz I |