Bitwa pod Cambrai (1918)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Cambrai
I wojna światowa
Canadian troops on Arras- Cambrai road-1918.jpg
Kanadyjczycy na drodze pod Cambrai
Czas 8-10 października 1918
Miejsce okolice miasta Cambrai
Wynik Zdecydowane zwycięstwo aliantów
Strony konfliktu
 Wielka Brytania
 Kanada
 Nowa Zelandia
 Cesarstwo Niemieckie
Dowódcy
Julian Byng nieznani
Siły
21 dywizji brytyjskich
3 dywizje kanadyjskie
1 dywizja nowozelandzka
nieznane
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Ofensywa stu dni

Amiens2. SommaArrasScarpeMont Saint-QuentinHavrincourtSaint-MihielÉpehyCanal du NordSt. Quentin CanalMoza-Argonny5. YpresBeaurevoirCambraiCourtraiSellaValenciennesSambra

Bitwa pod Cambrai – bitwa stoczona w dniach 8-10 października 1918 pomiędzy siłami brytyjskimi, wspartymi oddziałami z Kanady i Nowej Zelandii, a wojskami Cesarstwa Niemieckiego.

W bitwie na dużą skalę wzięły udział czołgi. Wypróbowano także nowoczesne formy taktyczne, które doprowadziły do szybkiego zwycięstwa nad stroną niemiecką oraz zredukowania liczby ofiar.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Trzy niemieckie linie w okolicach Cambrai rozciągały się łącznie na długość około 6,5 kilometra. W skład sił cesarstwa wchodziły m.in. 20. dywizja Landwehry i 54. dywizja rezerwy. Niemcy posiadali także około 150 dział.

Po przeciwległej stronie alianci posiadali 25 dywizji (w tym 21 dywizji brytyjskich) wspartych 324 czołgami. 8 października 1918 roku Kanadyjczycy rozpoczęli atak, napotykając na lekki i sporadyczny opór ze strony niemieckiej. Zaskoczeni skalą działania oraz użyciem czołgów Niemcy wycofali się z Cambrai, które zostało zdobyte przez aliantów 10 października.

Po bitwie[edytuj | edytuj kod]

Zaskakująco szybkie zdobycie miasta przez aliantów spowodowało wzmocnienie obrony niemieckiej na północny wschód od miasta.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • John Keegan: The First World War, UK Ed (Pimlico edition, London, 1999) In the Footsteps of the Canadian Corps
  • Pierre Berton: Marching as to War, 2001.