Boeing X-50
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Boeing X-50 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Producent | Boeing |
| Typ | Bezzałogowy aparat latający |
| Załoga | 0 osób |
| Historia | |
| Data oblotu | 24 listopada 2003 |
| Egzemplarze | 2 |
| Dane techniczne | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 2,71 m |
| Długość | 5,39 m |
| Wysokość | 1,98 m |
| Masa | |
| Własna | 574 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 700 km/h |
| Prędkość przelotowa | 278 km/h |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| DARPA | |
| Rzuty | |
 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Boeing X-50A Dragonfly – amerykański eksperymentalny bezzałogowy pojazd latający.
Konstrukcja [edytuj]
Pojazd wyposażony jest w skrzydłowirnik – płat, który wirując działa początkowo jak wirnik śmigłowca, a po osiągnięciu odpowiedniego pułapu, zatrzymaniu i zablokowaniu w odpowiedniej pozycji spełnia rolę skrzydła. Skrzydłowirnik napędzany jest odrzutem strumieni gazów z dysz umieszczonych na końcach płatów.
Pojazd wyposażony jest w jeden silnik turbowentylatorowy, z którego gazy wylotowe kierowane są albo do skrzydłowirnika, albo do dyszy napędu poziomego. Uskrzydlenie ma układ kaczki.
Prace rozpoczęto w roku 1998. Pierwsze doświadczalne loty odbyły się w grudniu 2003 r. na poligonie w Yuma (Arizona, USA).
Dane techniczne [edytuj]
- długość – 5,4 m
- wysokość – 2 m
- masa – 660 kg
- rozpiętość skrzydłowirnika – 3,6 m
