Bora-Bora

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bora-Bora
Zdjęcie z satelity
Zdjęcie z satelity
Państwo  Francja
Wspólnota zamorska  Polinezja Francuska
Akwen Ocean Spokojny
Powierzchnia 38 km²
Populacja (2007)
 • liczba ludności
 • gęstość

8927
234,92 os./km²
Położenie na mapie Polinezji Francuskiej
Mapa lokalizacyjna Polinezji Francuskiej
Bora-Bora
Bora-Bora
Ziemia 16°29′40″S 151°44′11″W/-16,494444 -151,736389
Mapa wyspy
Mapa wyspy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bora-Bora – wyspa na Oceanie Spokojnym, koralowy atol otaczający powulkaniczny stożek, w Polinezji Francuskiej, na Wyspach Pod Wiatrem w archipelagu Wysp Towarzystwa, na północny zachód od Tahiti.

Zamieszkana przez Polinezyjczyków, którzy osiedlili się tu przed wiekami i pozostały po nich ruiny świątyń oraz płaskorzeźby. Na wyspie zamieszkuje prawie 9000 stałych mieszkańców, jej powierzchnia to około 38 km2.

Góra Otemanu na Bora-Bora

Na wyspie znajdują się dwa szczyty: Pahia (661 m n.p.m.) oraz Otemanu 727 m n.p.m., a w pobliżu znajdują się dwie mniejsze wyspy koralowe.

Odkryta przez holenderskiego żeglarza Jacoba Roggeveena w roku 1722, później w roku 1769 przepływał obok, a w roku 1777 zakotwiczył angielski żeglarz i odkrywca James Cook. Pierwszym europejskim mieszkańcem był rozbitek z wielorybniczego statku James Connor w roku 1792.

Od roku 1845 wyspa weszła w skład Polinezji Francuskiej. W czasie drugiej wojny światowej na Bora-Bora znajdowała się amerykańska baza morska i lądowa, z 6 tysiącami żołnierzy. Obecnie wyspa jest ważnym ośrodkiem turystycznym i centrum hodowli czarnych pereł.

Bora-Bora służyła za pierwowzór amerykańskiemu pisarzowi Jamesowi Michenerowi do opisu idyllicznej wyspy w książce Tales of the South Pacific (pol. "Opowieści Południowego Pacyfiku"), traktuje o niej także amerykański musical Rodgersa i Hammersteina South Pacific (pol. "Południowy Pacyfik") z 1949 roku.

Galeria[edytuj | edytuj kod]