Polinezja Francuska

Polynésie française Polinezja Francuska
Flaga Polinezji Francuskiej Godło Polinezji Francuskiej
Dewiza: Tahiti Nui Mare'are'a
Hymn: Ia Ora ’O Tahiti Nui La Marseillaise
Język urzędowy	francuski
Stolica	Papeete
Status terytorium	Wspólnota zamorska
Zależne od	Francji
Głowa terytorium	prezydent Nicolas Sarkozy
W jego imieniu	Wysoki Komisarz Republiki Adolphe Colrat
Szef rządu	prezydent Polinezji Francuskiej Oscar Temaru
Powierzchnia  • całkowita  • wody śródlądowe	~173. na świecie 4167 km² 12%
Liczba ludności (2007)  • całkowita   • gęstość zaludnienia  • narodowości	177. na świecie 259 706 65 osób/km² Polinezyjczycy, Francuzi, Chińczycy
Jednostka monetarna	Frank CFP (XPF)
Rok utworzenia	Zjednoczenie kilku osobnych posiadłości francuskich 1903
Religia dominująca	protestantyzm i katolicyzm
Strefa czasowa	UTC -10
Kod ISO 3166	PF/PYF/258
Domena internetowa	.pf
Kod telefoniczny	+689

Polinezja Francuska – wspólnota zamorska Francji obejmująca 5 archipelagów i ponad 150 wysp na Oceanie Spokojnym, we wschodniej części Polinezji. Łączna powierzchnia wysp to 3521 km², a ludność – 259,7 tys. mieszk. (2007). Stolicą tego terytorium jest Papeete (26 tys., 2007) na wyspie Tahiti. Językiem urzędowym jest język francuski.

Podział administracyjny

Prom w Zatoce Papeete

Polinezja Francuska podzielona jest na pięć podjednostek, obejmujących główne archipelagi:

• Wyspy Pod Wiatrem
• Wyspy Na Wietrze
• Wyspy Tuamotu i Gambiera
• Markizy
• Wyspy Tubuai

W skład Polinezji Francuskiej wchodzą m.in. wyspy: Towarzystwa (1,96 tys. km2) z największą i najbardziej znaną wyspą Tahiti (1000 km2) w archipelagu Wysp Na Wietrze oraz Markizy (1,3 tys. km2), Tuamotu (398 km2), Tubuai (287 km2), Gambiera (230 km2).

Dawniej z Polinezji Francuskiej była również administrowana wyspa Clipperton, która pozostaje osobną posiadłością Francji. W 2007 roku administracja wyspą została przekazana bezpośrednio francuskiemu rządowi, a administratorem jest Minister Terytoriów Zamorskich.

Ludność

Polinezję Francuską według spisu powszechnego w 2007 r. zamieszkiwało 259,7 tys. mieszkańców. Przyrost naturalny wynosi 14,6‰ (2000), natomiast analfabetyzm: 2%.

Możemy wyróżnić trzy główne grupy etniczne:

• Polinezyjczycy: 78%;
• Europejczycy: 12%;
• Azjaci (głównie z Chin): 10%.

Warunki naturalne

Wyspy pochodzenia wulkanicznego i koralowego. Klimat zależnie od szerokości geograficznej zwrotnikowy bądź podzwrotnikowy wilgotny. Najwyższy szczyt archipelagu to Tahiti (2241 m ).

Klimat na wyspach jest równikowy wilgotny, lub wybitnie wilgotny, a na południu zwrotnikowy wilgotny. Temperatura wynosi od 22 do 28 °C w północnych i środkowych wyspach Polinezji i 17 do 25 °C w południowych. Największe opady są notowane w południowo-zachodnich wyspach i sięgają od 2000 do nawet 2800 mm rocznie.

Gospodarka

Głównym zajęciem ludności jest rolnictwo i rybołówstwo. Uprawia się: kawę, palmę kokosową, trzcinę cukrową, wanilię, owoce cytrusowe. Na wyspie Makatea eksploatacja fosforytów.

Religia

• Protestantyzm: 38,25%
  • Ewangeliczny Kościół Polinezji: 32%
  • Kościół Adwentystów Dnia Siódmego: 4,3%
  • Kalwinizm: 0,7%
  • Zbory Boże: 0,6%
• Katolicyzm: 29,35% (zobacz: Metropolia Papeete)
• Ateizm: 19%
• Mormoni: 10%
• Świadkowie Jehowy: 0,9% (zobacz: Świadkowie Jehowy w Polinezji Francuskiej)
• Buddyzm i religie chińskie: 0,6%
• Animizm: 0,3%
• Bahaizm: 0,25%

Bibliografia

• Marcin Krzemiński, [w:]Prawo Francuskie Tom II, red. Aleksandra Machowska, Krzysztof Wojtyczek, Kraków 2005, ISBN 83-7444-007-4, s. 192-195