Aneksja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Aneksja (łac. annexio – przyłączenie) – zagarnięcie, przyłączenie przez jedno państwo całości lub części terytorium innego państwa, najczęściej przy użyciu siły lub w wyniku wygranej wojny[1]. Współcześnie zakazana przez prawo międzynarodowe. Przykładem aneksji jest np. zagarnięcie przez Niemcy w wojnie z Francją w 1871 Alzacji i Lotaryngii, aneksja przez Niemcy zachodnich terenów Polski w październiku 1939 r., czy aneksja przez ZSRR – w październiku 1939 – terenów wschodnich województw II Rzeczypospolitej, a w czerwcu 1940 państw nadbałtyckich: Litwy, Łotwy, Estonii, i rumuńskiej Besarabii.

Po II wojnie światowej próbami formalnej aneksji były m.in. włączenie okupowanych syryjskich Wzgórz Golan oraz części terytoriów Palestyny do Izraela (uznawane przez USA), przyłączenie Timoru Wschodniego w 1975 r. przez Indonezję, przyłączenie Indii Portugalskich w latach 1954-1962 do Indii, włączenie Królestwa Sikkim do Indii w 1975 r. oraz włączenie Kuwejtu do Iraku w 1990, co spowodowało wojnę w Zatoce Perskiej. Karta ONZ i Akt Końcowy KBWE uznały aneksję za nielegalną. Jest to logiczna konsekwencja zakazu agresji oraz respektowania zasady suwerenności państwa i jego integralności terytorialnej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. pod red. prof. dr hab. Wojciech Łepkowski: Słownik terminów z zakresu bezpieczeństwa narodowego. Wyd. drugie. Warszawa: AON, 2002.