Borowik żółtobrązowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Borowik żółtobrązowy
Boletus appendiculatus (72425), Novato, California - 20091109 (retouched).jpg
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd borowikowce
Rodzina borowikowate
Rodzaj Butyriboletus
Gatunek borowik żółtobrązowy
Nazwa systematyczna
Butyriboletus appendiculatus (Schaeff.) D. Arora & J.L. Frank
Mycologia 106(3): 466 (2014)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Borowik żółtobrązowy (Butyriboletus appendiculatus (Schaeff.) D. Arora & J.L. Frank) – gatunek grzybów z rodziny borowikowatych (Boletaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Butyriboletus, Boletaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten opisany został w 1763 przez Schaeffera jako Boletus appendiculatus. W 2014 w wyniku badań filognetycznych prowadzonych w obrębie rodzaju Boletus został przeniesiony do nowo utworzonego rodzaju Butyriboletus[1].

Synonimy nazwy naukowej[2]:

  • Boletus appendiculatus Schaeff. 1763
  • Boletus appendiculatus Schaeff. 1763, subsp. appendiculatus
  • Boletus appendiculatus subsp. euappendiculatus Maire 1933
  • Boletus appendiculatus subsp. regius Konrad 1801
  • Boletus radicans var. appendiculatus (Schaeff.) Pers. 1801
  • Tubiporus appendiculatus (Fr.) Maire 1937

Nazwę polską nadał Władysław Wojewoda w 2003, wcześniej gatunek ten znany był pod polską nazwą borowik przyczepkowy podaną przez Zaleskiego z współautorami w 1948[3]. Po przeniesieniu gatunku do rodzaju Butyriboletus nazwy te są niespójne z nową nazwą naukową.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w lasach liściastych pod dębami i bukami w ciepłych okolicach, na glebach wapiennych[4]. W Polsce gatunek rzadki. Od 2014 r. w Polsce jest objęty ochroną gatunkową[5]. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status V – gatunek narażony na wymarcie[6]. Znajduje się na czerwonych listach gatunków zagrożonych także w[3]. Znajduje się na czerwonych listach gatunków zagrożonych także w Austrii, Belgii, Czechach, Niemczech, Estonii, Norwegii, Holandii, Szwecji, Slowacji, Finlandii[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Index Fungorum (ang.). [dostęp 2014-08-12].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2014-08-12].
  3. 3,0 3,1 3,2 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. Barbara Gumińska: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988, s. 279-280. ISBN 83-09-00714-0.
  5. Dz. U. z 2014 r. Nr 0, poz. 1409 – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin
  6. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.