Bróg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Leszczyc z wizerunkiem brogu

Bróg – zabudowanie gospodarcze służące do przechowywania płodów rolnych, ruchomy daszek słomiany przesuwany na 4 wkopanych w ziemię słupkach (zwanych brożynami), osłaniający składowane siano lub ziarno przed zawilgoceniem przez opady atmosferyczne.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Bróg służył do przechowywania plonów, głównie zboża. Ręczne młócenie zboża odbywało się w przeszłości przez cały rok, ponieważ było niezmiernie pracochłonne. Zżęte zboże było przechowywane w brogach i, w miarę potrzeb, młócone. Bróg przylegał do innych zabudowań gospodarczych, a niekiedy znajdował się nad nimi, najczęściej stajnią w celu ochrony przed gryzoniami. Wizerunek brogu został umieszczony w jednym z najstarszych polskich herbów szlacheckich - Leszczycu.


Zobacz[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Gloger - Encyklopedia staropolska, PW "Wiedza Powszechna", Warszawa 1985, ISBN 83-214-0411-1
  • Krzysztof Kwaśniewski - Brogi jako element zagrody chłopskiej w Polsce, „Etnografia Polska”, r. 9, 1965, s. 103-

121.