Słoma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Słoma na polu po zebraniu kombajnem i zbalowaniu prasą belującą

Słomałodygi i liście dojrzałych roślin uprawnych po omłocie (np. zbóż, rzepaku, lnu, bobiku, maku).

Słomę wykorzystuje się jako paszę i ściółkę dla zwierząt gospodarskich, z której uzyskuje się obornik. Jest także przyorywana jako nawóz organiczny. Ze słomy można produkować sztuczny obornik, który powstaje przez jej kompostowanie z organicznymi dodatkami zwilżanymi gnojowicą lub gnojówką.

Inne wykorzystanie słomy:

Słoma jako materiał do wyrobu ozdób

Słomę przechowuje się luzem lub prasowaną i wiązaną w wiązki lub bele, może być przechowywana w stodołach, strychach lub na wolnym powietrzu w postaci stogów lub stert.

W niektórych krajach (np. Niemcy) na polu układa się dekoracje z prasowanej słomy.

Jako słomę określa się też wyschnięte łodygi trzciny. Słoma trzcinowa stosowana była w tradycyjnym budownictwie do krycia dachów (strzecha), a także pokrywana gliną lub tynkiem jako element nośny, izolacja termiczna i akustyczna ścian i stropów (powała). Robiono z niej też maty izolacyjne np. do przykrywania Inspektów. Słomę trzcinową pozyskiwano zimą (zimowe żniwa). Trzcina była wtedy sucha, a po zamarznięciu zbiorników wodnych był do niej po lodzie łatwy dostęp.


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]